1. ۱تا کی غم معاش خورم؟ وقت بندگی استمردم ز فکر زندگی ای دل چه زندگی است
2. ۲باشد برو ز هر نفسی تازیانه ییزان باد پای عمر توگرم دوندگی است
3. ۳بر سر بود نشیمن گل، از شکفتگیدر پای جای خار مدام از گزندگی است
4. ۴دست سخاست، پایه معراج برتریجای سحاب، بر سر خلق از دهندگی است
5. ۵واعظ بس است زینت ما فقر و مسکنتچون گل طراز جامه درویش ژندگی است