1. ۱تویی آن خسرو عادل به جهان کآوردیآن چنان کار جهان را به نظام و تدبیر
2. ۲که اگر گم شود از بیشه غزالی به مثلمی‌کند عدل قوی‌پنجهٔ تو ناخن شیر
3. ۳هر کجا ابر سخای تو شود قطره‌فشانموج گردد کف دریوزهٔ دریا ز غدیر
4. ۴مگر از رشح کف جود تو مجنون شده بحرکه صبا هر دمش از موج کشد در زنجیر
5. ۵روز هیجا که در آیی به مصاف از پی رزمبرق تابان به کف و شعلهٔ رقصان در زیر
6. ۶گاه تنها به صف رزم زنی همچو خدنگگاه عریان به سر خصم رسی چون شمشیر
7. ۷آنکه از دست تو شاید نرهد باشد جانوآن که از شصت تو شاید بجهد باشد تیر
8. ۸سپر اندر بر تیغت چو بر برق گیاهزره اندر بر زخمت چو، بر شعله صریر
9. ۹آفرین باد بر آن توسن آهو‌تک توکه ندیده است به گیتی چو خودش شبه و نظیر
10. ۱۰چو خرد نیک جبین و چو امل سینه فراخچو هوس بادیه گرد و چو طمع تند مسیر
11. ۱۱نتواند که به گردش برسد روز مصافروح خصم تو که پرواز کند تا پر تیر
12. ۱۲نشود تشنهٔ پیکار تو در عرصهٔ رزممگر آن دم که عدوی تو شود از جان سیر