1. ۱دوش از این رواق نیلی فامچون درآویختند پرده شام
2. ۲اختران از دریچه‌های فلکبزدودند جمله زنگ ظَلام
3. ۳من به کنجی نشسته با دل تنگکز افق رخ نمود ماه تمام
4. ۴ناگهان مهوشی نکو پیکرناگهان گلرخی لطیف اندام
5. ۵از شرابی که او ز عهد نشاطمانده در کنج طاق یک‌ دو سه جام
6. ۶قدحی برگرفت و کرد نظربر من دل فگار خون آشام
7. ۷ساغری زین می چو دیده بازساغری زین می چو خون حمام
8. ۸صافی و خوشگوار و عذْب و لطیفکه ورا در سبو گذشته دو عام
9. ۹گر بگیری بود به زعم خواصور بنوشی سزد به رغم عوام
10. ۱۰دانش افزا بود چو می، شایدکه نیندیشی از حلال و حرام
11. ۱۱با چنین باده‌ای مگو از ننگبا چو من شاهدی ملاف از نام
12. ۱۲چون مرا داشت زین نمط مُفحَمچون مرا داد زین بیان الزام
13. ۱۳از کفم برکشید ناله عنانوز دلم برگرفت گریه زمام
14. ۱۴ناله‌ها کرد و از جفای سپهرگریه‌ها کرد از غم ایام
15. ۱۵گفتم ای دلبر ملیح سخنگفتم ای شاهد فصیح کلام
16. ۱۶کو مرا پای آن که کوبم خوشکو مرا دست آن که گیرم جام
17. ۱۷به کدامین رفیق بندم دلوز کدامین صدیق جویم کام
18. ۱۸منزل من کجا و یارم کیستمحفل من کجا و دوست کدام
19. ۱۹همه کس شادمان و من ناشادهمه کس کامران و من ناکام
20. ۲۰طایران جمله رفته در اوکاروحشیان جمله خفته در اکنام
21. ۲۱من جدا مانده از دیار حبیبمن جدا مانده از لقای کرام
22. ۲۲در کنار مصاحبان خسیسدر میان معاشران لئام
23. ۲۳به کزین موطن عناد محنمرکب عزم را کنیم لجام
24. ۲۴خسروان را چنانکه رسم و رهستکه تهیدست کم رسد به سلام
25. ۲۵تحفه مدح آوریم و رویمتا به درگاه شهریارِ اَنام
26. ۲۶درگه مرتضی علی که فلکسجده‌ها آردش به هفت اندام
27. ۲۷آن که گشتی سوار کتف نبیتا فرو ریخت از حرم اصنام
28. ۲۸آن که خفتی به خوابگاه رسولدر شب هجرت رسول انام
29. ۲۹اختلافی که در جهان پیداستگر نبودی تو حاکم احکام
30. ۳۰کس نکردی تمیز باطل و حقکس ندانستی از حلال حرام
31. ۳۱شد هویدا به عهد دولت توچونکه برخاست از میان ابهام
32. ۳۲حرمت شرع و عزت ملتنصرت دین و شوکت اسلام
33. ۳۳غرض از خلق ماه تا خورشیدمقصد از کون تیر تا بهرام
34. ۳۴غیر ابداع تو نبود مرادغیر ایجاد تو نبود مرام
35. ۳۵به امید نوال و افضالتهر یکی تا فزون برند انعام
36. ۳۶هم ملک در بر تو در اِنجاحهم فلک در بر تو در ابرام
37. ۳۷بس که از عدل تو ستمکارانبه مناهی نمی‌کنند اقدام
38. ۳۸با وجود سِباع در یک دشتدر مراتع چرا کنند اَغنام
39. ۳۹حبذا نهی تو که در گلشنفی‌المثل گر کسی گذارد گام
40. ۴۰تا نگیرد ز باغبان رخصتنتواند کند گل استشمام
41. ۴۱گر نه عدل تو داشت پاس زمینکار این خاکدان نیافت نظام
42. ۴۲ورنه عزمت شدی سوار سپهرتوسن آسمان نگشتی رام
43. ۴۳لوحش الله ز مرکبت که دهددر زمان قرار و گاه خرام
44. ۴۴به ظلال جبال، تمکین، قرضبه سهام شهاب، سرعت، وام
45. ۴۵چون گه رزم زیر ران آریاشهب تیزگام تیز خرام
46. ۴۶هم به فرق تو زرنشان مغفرهم به دست تو سیمگون صمصام
47. ۴۷بر تنت چست آهنین جوشندر برت راست رمخ خطی نام
48. ۴۸گه فلک خیره بر جهنده سمندگه هوا تیره از پرنده سهام
49. ۴۹نه از آن رزمگه مجال فرارنه در آن جایگه محل قیام
50. ۵۰عرصه رزمگه کنی از خونهمه شنگرف‌گون و لعلی فام
51. ۵۱از کمانت دلاوران در سجنوز کمندت مبارزان در دام
52. ۵۲بس که از هر طرف فرو ریزداز خمیده کمان جهنده سهام
53. ۵۳شود آن رزمگه نیستانیکه درو جایگه کند ضرغام
54. ۵۴گردد از بس که اندر آن عرصهافکند مرد تیغ خون آشام
55. ۵۵به سپه گشته مرتفع چندانکه شود قصر آسمان را بام
56. ۵۶ای که بی جذبه عنایت توهیچ صیدی نمیرهد از دام
57. ۵۷روزگاری گذشت کز عزمتجان نمی‌گیردم به تن آرام
58. ۵۸می‌توان کرد تلخکامی رااز زلال نجات شیرین کام
59. ۵۹ای که پاک آمد از ازل ذاتتمن جمیع الذنوب و الآثام
60. ۶۰کارها کرده‌ام که نتوانمبه زبان آورم یکی را نام
61. ۶۱از تو دارم امید در محشرچون منادی دهد صلابر عام
62. ۶۲که مرا ناامید نگذاریزان میان والسلام والاکرام