1. ۱آراسته بعید برون آمد آن نگاراز فرق تا قدم همه آرایش بهار
2. ۲با صورتی که هر که بر او بنگرید گفتبادش بهار برخی ره عید برخی آر
3. ۳برخاسته ز خیل ملایک ازو نفیروز قامتش قیامتی از سرو جویبار
4. ۴آمد بعیدگاه چو سرو آن بچهره گلبر برق چون براقی گلگون شده سوار
5. ۵گل بود بار سرو چو آن بت پیاده شدوانگه که شد سوار گل آورد سرو بار
6. ۶تیر و کمان قبضه و بازوش را یکیتیر و کمان غمزه و ابروش را هزار
7. ۷پیش از نماز عید بقربان گشاد دستوز تیر غمزه کرد دل عاشقان فکار
8. ۸این رسم نو که دید که پیش از نماز عیدقربان بتیر غمزه کند لعبت تتار
9. ۹گفتم بتیر غمزه چو قربان عاشقانآیین نو نهادی و این بودت اختیار
10. ۱۰از بهر تیر بازو قربان پدید کنگفتا پدید نیست بداندیش افتخار
11. ۱۱فرزند پادشاه دهاقین علی که هستعالی محل و قدر بنزدیک شهریار
12. ۱۲خورشید آسمان معالی و مرتبتکز نور روی اوست منور همه دیار
13. ۱۳خورشیدوار نور دهد بر همه جهانجمشیدوار چون بنشیند بصدر بار
14. ۱۴خورشید را ببرج محل چون بود شرفاو را شرف زیادت از آن دان هزار بار
15. ۱۵از قدر بر مثال سپهر است سرفرازوز حلم بر مثال زمین است بر دیار
16. ۱۶دستش با بر نیسان ماند گه سخاگر باشد ابر نیسان ز رنجش و زر نثار
17. ۱۷هست از نسیم خلق وی آورده خلق راشاخ درست دولت و اقبال برگ و بار
18. ۱۸انعام و بر برحسب رزق خلق کرددر بنده پروریدن او را نه اختیار
19. ۱۹ای بیشمار دولت و اقبال یافتهدر روزگار دولت تو اهل روزگار
20. ۲۰در هر یکی رسیده زتو جود بی قیاسوز هریکی رسیده بتو شکر بیشمار
21. ۲۱آنی ز مهتران که نیاید بنام نیکپار تو زین کنار جهان تا بدان کنار
22. ۲۲زان تا بنام نیک برانی جهان ترااز مهر دایه وار بپرورد در کنار
23. ۲۳گر یار نیک خواهی شو نیکنام باشتنها نماند آنکه بود نام نیکش یار
24. ۲۴مهتر بسی است لیک نه همچو تو کامرانگلها بسی بود نه همه همچو کامگار
25. ۲۵در باغ مهتری چو گل کامگار باشتا نیکخواه بوی برد بدسگال خار
26. ۲۶آیین عید کردی جشن بهار سازهم در بهار خانه چو بتخانه بهار
27. ۲۷آواز ده بساقی و این بیت را بخوانخیز ای بت بهشتی آن جام می بیار
28. ۲۸اردیبهشت ماه بسر بر بیک صبوحکاردی بهشت کرد جهانرا بهشت وار
29. ۲۹با مطرب هزار نوا باده تو نوش کندر موسمی که زاغ هزیمت شد از هزار