1. ۱خورشید ببرج حمل آمد چو رخ یارهم نور بحاصل شود از تابش و هم نار
2. ۲نور از پی روشن شدن عالم تاریکنار از جهت پختن هر خام بر اشجار
3. ۳تا باز جهان از تبش و تابش خورشیدبرنا شود اشجار پدید آرد اثمار
4. ۴برگ گل از اشجار برون آرد بستانالوان بدایع شود از خاک پدیدار
5. ۵از رنگ چمن گردد چون زرمه بزازوز بوی هوا گردد چون کلبه عطار
6. ۶دستان زن بستان بسحرگاهان گرددبر سرو سراینده سرود غزل یار
7. ۷هنگام تماشای خداوندان گرددکز طارم و کاشانه خرامند بگلزار
8. ۸بلبل بشود از دل راوی و بخواندبیت و غزل رودکی اندر حق عیار
9. ۹رازل نه همانا که بدی همچو نظامیدر صدر نظام الدین برخواندن اشعار
10. ۱۰صدری که نظام الملک ارزنده شود بازاز خدمت صدرش نه همانا که کند عار
11. ۱۱مستوفی ملک ملک شرق محمدفرزند علی بن امیر آن شه ابرار
12. ۱۲میری که امیران سخن رایگه نظماز مدحت او به نبود فکرت گفتار
13. ۱۳در شغل شه شرق قلم وار میان بستتا اهل قلم پیش وی آیند قلم وار
14. ۱۴آن صدر سرافراز که ارباب قلم رابر روی زمین نیست چنو صدر سزاوار
15. ۱۵هرکس که سزاواری او را نپسنددگردد بسر تیغ شه از نیش سزاوار
16. ۱۶لطف و کرم او بهمه خلق رسایستبا اندک و بسیار ویند اندک و بسیار
17. ۱۷ای اندک منت کش بسیار مروتکس را بمروت نخوهی منت بردار
18. ۱۸آثار تو در عالم خواهی که نماندنی نی تو خوهی ماندن در عالم آثار
19. ۱۹هنگام بهار است درین موسم فرخاز خاک پدیدار شود لعبت فرخار
20. ۲۰با لعبت فر خار نشاط و طرب انگیزوز خار تعب چشم بداندیش همی خار
21. ۲۱در عقد بنانت قلم سحر نمایستچون زرین طیری که ورا مشکین منقار
22. ۲۲چون طیر شود فرخ بمنقار خط اوارزاق رسانیده بسوآل و بزوار
23. ۲۳نو گشت سر سال و باقبال شه غربتا سال دگر در دل و جان تخم طرب کار
24. ۲۴تا چشمه خورشید نشاط دل خود باشهر جای که دل خواهد برج حمل انگار
25. ۲۵در نور رخ یار نگه میکن و میگویخورشید ببرج حمل آمد چو رخ یار
26. ۲۶گر سوزنی پیر دعاگوی ترا طبعچون بحر عدن گردد پر لؤلؤ شهوار
27. ۲۷بی در ثنای تو مبادا که همه عمردر سوزن نظام کشد رشته بسوفار
28. ۲۸از دست فنا نامه عمر تو مباداطی تا نشود دنیا طی گشته چو طومار