1. ۱ای بر سریرِ دولت و اقبال مُتَّکیمخدوم بی‌خلافی و ممدوح بی‌شکی
2. ۲والا وجیه دین که سپهدار شرق و غربفخر آرد از تو نایب فرزانهٔ زکی
3. ۳بر تیغ اوست تکیه‌گه شغل کلک تومردان تیغ شده بر کلک متکی
4. ۴میدان فضل و مرکب اقبال در جهانهمتای تو سوار نبیند به چابکی
5. ۵با جود کف راد تو آید گه عطابسیاری سخاوت حاتم به اندکی
6. ۶در جود بر زیادتی از معن زائدهدر فضل فضل داری بر فضل برمکی
7. ۷فضل از نژاد برمک آتش‌پرست توتو از نژاد مهتر دین وز علی زکی
8. ۸در علم با زمین مطبق برابریدر قدر و جاه بر ز سپهر مُشَبَّکی
9. ۹تا لوح آسمان چک ارزاق خلق شدتو خلق را به مردی مضمون آن چکی
10. ۱۰روزی ز آسمان به سر کلک تو رسدتا تو به سیر کلک ببخشی به زیرکی
11. ۱۱گر سایه کف تو درافتد به ممسکیدر زمان بیفتد ازو نام ممسکی
12. ۱۲صد یک از آنکه تو به کمین شاعری دهیاز بلعمی به عمری نگرفت رودکی
13. ۱۳پیری ز راه عقل و جوانی ز روی بختوندر بساط لهو به کردار کودکی
14. ۱۴چون کودکان ز دایه و مامک ز بخت خویشدیدی نشان دایگی و مهر مامکی
15. ۱۵چونان که . . . و شیر مکد طفل نازنینتو شهد و شیر دولت و اقبال می‌مکی
16. ۱۶تا بر تو برگ گل نزند دست روزگاربختت بپروراند در ناز و نازکی
17. ۱۷دولت رکاب بوسه دهد گاه بر نشستچون داغدار مرکبت آرند بیرکی
18. ۱۸آن دیده را که در تو نظر باشد از حسدروید به جای هر مژه‌ای تیر ناوکی
19. ۱۹از روزگار خلق شکایت کند به تووز تو به روزگار کسی نیست مشتکی
20. ۲۰هستند سروران به جهان صد هزار پیشاز فضل و از کرم تو سر و صدرِ هر یکی
21. ۲۱در زیر بار منّت تو هست یک جهانشرح و بیان به کار نیاید که کی و کی
22. ۲۲دولت ز مهتر متهتک جدا بوداز تو جدا مباد که بس بی‌تهتکی
23. ۲۳تا جنت است و دوزخ باشد هر آینهاین مسکن موحد و آن جای مزدکی
24. ۲۴اندر دل حسود تو باد آتشی زدهچون آتش جهنم با سهم مالکی
25. ۲۵از خرمی و لهو دل پر نشاط توهمچون جنان و پیش تو رضوان بر اندکی
26. ۲۶هرگز مباد بر تو فَذٰلک شمار عمرکاندر شمار فضل و کرم بی فَذٰلکی
27. ۲۷چونین قصیده گفت به زیبایی ادیباندر حق امیر سماعیل گیلکی
28. ۲۸هست این جواب شعر به زبانی آنکه گفتیارب چه دلربای و فریبنده کودکی