1. ۱ای سپاه آرای سلطان جهان آرام شاهکامرانی بر عدو فرمانروائی بر سپاه
2. ۲تا سپاه است و جهانرا این و آنرا جز تو نیستنی سپاه آرای سلطان نی جهان آرام شاه
3. ۳آفتاب و سایه ای در ملک و گیتی ملک تستکافتاب عالمی در سلطنت سایه اله
4. ۴خسرو دیندار دنیاگیری اندر شرق و غربصیت گیر و دار تو از پشت ماهی تا بماه
5. ۵ماه در گردون بسلخ و غره گردد منحنیتا بزرین نعل شبدیز تو گردد اشتباه
6. ۶رکن دین تمغاج خان شاه مسعود حسنبخت مسعود و حسن اخلاق و احسان رسم و راه
7. ۷وارث افراسیابی ملک توران حق تستحق طلب کردی بشمشیر و گرفتی تختگاه
8. ۸راست آمد از ملوک باستان خواندن تراکیقباد بزم گاه افراسیاب رزمگاه
9. ۹چون قدح پیمای گردی جام جم گردد قدحتازیانه ات گر زافریدون سبک دار چو کاه
10. ۱۰قبله اهل جهان طوعا و کرها بی خلافبارگاه تست از اطراف عالم باج خواه
11. ۱۱از حشم وز محتشم در بارگاهت میرسندفوج فوج و جوق جوق و جفت جفت و تاه تاه
12. ۱۲از بساط بارگاه تو بلب گیرند گردتا ملوک آن گرد را بر دیده مالند و جباه
13. ۱۳دین اسلام از تو دارد قوت اندر دار کفرکز بد بیگانگانی آشنایانرا پناه
14. ۱۴سعد اکبر خطبه مرنام تو خواند بر سپهرشیخ اسلامست پنداری اگر پوشد سیاه
15. ۱۵تا سپیدی و سیاهی مایه روز است و شبتا شب و روز پیاپی مایه سال است و ماه
16. ۱۶سال و ماه و روز و شب با زینت نام تو بادمنبر و مهر و نگین و خطبه و تیغ و کلاه
17. ۱۷ملک افریدون تو داری رفته ضحاک از میانهست ازین گردنکشان را گوشمال و انتباه
18. ۱۸هفت کشور قسم کن بر هفت شایسته ملکهر ملک در عهد تو تا کشوری دارد نگاه
19. ۱۹مررعیت را صبا از لطف طبع و عدل توخوش نسیم آید چو با مشک تبت باد هراه
20. ۲۰عدل عمر افزا و غم کاه است شاها دیرزیتا بوی مرطاغیانرا غم فزا و عمر کاه
21. ۲۱آه برناید ز حلق خلق در ایام توکز تو بی رنجند ورنه از چه پیدا نیست آه
22. ۲۲شاه کیهانی ز کیهان آفرین آموز لطفباز کن باب قبول توبه و عفو گناه
23. ۲۳پادشا دریا بود دریای رحمت باش تاهر مطیع و عامی اندر وی تواند در شناه
24. ۲۴چاه کند از سوزن خاطر حکیم سوزنیتا برآمد یوسف یعقوب مد تو ز چاه
25. ۲۵مرد بیدر سوزنی گفتار مدح تست و بسبی مدیح تو که داند مردم از مردم گیاه
26. ۲۶از پس پیری جوانی یافت در نظم سخنتا جوان آمد بخدمت وقت وقت و گاه گاه
27. ۲۷از گزند چشم بد ایزد نگهدار تو بادتا نیارد کرد کس در تو بچشم بد نگاه
28. ۲۸چشم و دل دریا و دوزخ باد بدخواه تراتا بود دریا و دوزخ جای نیران و مباه
29. ۲۹وقف بادا تا ابد بر تو و بر اولاد توملک و ملک و تاج و تخت و فخر و فر و عز و جاه