1. ۱از من بآزمون چو طلب کرد یار دلاز جان شدم بخدمت و بردم نثار دل
2. ۲دیدم بزیر حلقه زلفین آن نگاردر بند عاشقی چو دلم صد هزار دل
3. ۳فرمانگذار دلبر و طاعت نمای منطاعت نمای داده بفرمانگذار دل
4. ۴من دل سپار و آن بت مه روی دلپذیرکی جز بدلپذیر دهد دلسپار دل
5. ۵دلرا بدان نگار سپردم که داشتمزو چون نگارخانه دل و پر نگار دل
6. ۶دلرا قبول کرد بجان زینهار دادگوئی که داد جان مرا زینهار دل
7. ۷جان اختیار کرد که دربند وی بومآنگه که کرد عشق ترا اختیار دل
8. ۸در آبدار عارض او بنگریستمشد آبدار دیده و شد تابدار دل
9. ۹تابیست بر دلم ز رخ آبدار دوستکانرا به پیش کس نکند آشکار دل
10. ۱۰شکر لبی که جان طلبد بوسه را بهاسیمین برش ربود بوقت کنار دل
11. ۱۱هر چند کان صنم ز غم من تهی دلستپر کرد مرمرا غم او تار تار دل
12. ۱۲گردد هر آنکسی که چو من عشق پیشه کردهم پر سرشک دیده و هم پر شرار دل
13. ۱۳دادم بباد ساری دلرا بباد عشقنشگفت اگر بباد دهد باد سار دل
14. ۱۴تا چند رنجه دارم از عشق دوست جانتا چند بسته دارم در بند یار دل
15. ۱۵بی نظم گشت کار من از بیدلی چنانکز یار بازگشت خوهم خواستار دل
16. ۱۶کاری کنم که باز خداوند دل شوموارم بنظم مدح خداوندگار دل
17. ۱۷کامد بفرخی ز سفر اختیار دینکز مدح او کند شرف و افتخار دل
18. ۱۸دیدن علی که همچو علی بدسگال رادر سینه بگسلد بسر ذوالفقار دل
19. ۱۹صدری که بی محبت او هیچ خلق رااندر میان سینه نگیرد قرار دل
20. ۲۰گوئی ز بهر مهر ورا آفرید و بساندر نهاد آدمیان کردگار دل
21. ۲۱گر گوش نشنود که بمانند او کسی استکم دارد آن شنوده گوش استوار دل
22. ۲۲دارد بجود مردمی آن عالم سخامانند بحر بی گذر و بی کنار دل
23. ۲۳گر علم و حلم و شرم و خرد زینت دلستاو را مزین است باین هر چهار دل
24. ۲۴کان ز راز عیار تهی دل کند بجودچون خوش کند ببخشش زر عیار دل
25. ۲۵تا دل چو زر و سیم ببخشد یمین اوکرد از یمینش میل بسوی یسار دل
26. ۲۶ای صدر روزگار که اهل زمانه رابی خوشدلیت خوش خوش نکند روزگار دل
27. ۲۷باری است مهر تو که کند بر هوای طبعاز هر هواخوهی بتلطف شکار دل
28. ۲۸اندر هوای تست کبار و کرام راهمچون هوای بی خلل و بی غبار دل
29. ۲۹در دست تو نهاده ببیعت کرام دستپیوسته با دل تو نصیحت گذار دل
30. ۳۰گر دل بدل رود ز دل خویش باز پرستا بی هوای تست کرا زین دیار دل
31. ۳۱در خدمت تواند میان بسته چون رهیگردان روستم تن اسفندیار دل
32. ۳۲بربر همیدرند چو سهرابرا پدرخصم ترا بخنجر جوشن گذار دل
33. ۳۳خار آفرید نار ملک تا حسود تودوزد بخار دیده و سوزد بنار دل
34. ۳۴بدخواه جاهت از همه تن دل شود چو ناراز سهم و بیم تو بکفاند چو نار دل
35. ۳۵ور خنجر دو رویه کشد همچون درخت نارخود را کند بخنجر خود ناروار دل
36. ۳۶تا نسبتی ندارد آبی بکوکناروین هر دو را ندارد از یک شمار دل
37. ۳۷بادند حاسدان تو آبی صفت همهپشمین لباس و زرتن رخسار و قار دل
38. ۳۸چون کوکنار خورده ز سودا دماغ سروز خرمی تهی شده چون کوکنار دل
39. ۳۹مر دوستانت خوشدل و مر دشمنانت رادرمانده گشته با غم و بی غمگسار دل
40. ۴۰خواهم بقای تو بزمان صد هزار سالوز من بدین قدر نکند اختصار دل
41. ۴۱چندان بقات باد کز ادراک و فهم آنآید بعجز عقل و کند اضطرار دل