1. ۱چه کنم گر نکنم من به فدایت جان راکافرم گر ندهم در ره تو ایمان را
2. ۲بعد از این روی من و خاک ره پیر مغانهمه تن گوش شوم تا چه رسد فرمان را
3. ۳ذره یا کمترک از خاک در دولت دوستگر دو عالم بدهندم نفروشم آن را
4. ۴کیمیایی‌ست عجب خاک درش بر عشاقکه کند همچو زر پاک دل ایشان را
5. ۵حالیا چاکری پیر مغان باید کردتا شوی مستحق نعمت جاویدان را
6. ۶عشق او هست کلید در جنات نعیمحور و غلمان و جنان کوثر و هم رضوان را
7. ۷دل رهاند ز غم و انده و سرگردانیعشق او در دو جهان عاشق بی‌سامان را
8. ۸از ازل عهد الستی که ببستم با اوبه ولایش که به سر می‌برم آن پیمان را
9. ۹تا بدانی که چنانم به سر پیمان سختمن شوریده‌ی شیدادل سرگردان را
10. ۱۰حالیا خاک ره پیر مغان شو شیداتا شود بنده‌ی کمتر خَدَمَت سلطان را