1. ۱بر سر مژگان یار من مزن انگشتآدم عاقل به نیشتر نزند مشت
2. ۲پرده چو باد صبا ز روی تو برداشتریخت به خاک آبروی آتش زرتشت
3. ۳پیش لبت جان سپردم و به که گویمبر لب آب حیات، تشنگیم کشت
4. ۴پشت مرا گر غمت شکست، عجب نیستبار فراق تو، کوه را شکند پشت
5. ۵خون مرا چشم جادوی تو نمی‌ریختاز پی قتلم لبت به شیر زد انگشت
6. ۶مغبچگان، پای از نشاط بکوبیددختر رز می‌رود به حجلهٔ چرخشت
7. ۷کافر و مؤمن چو روی خوب تو بینندآن به کلیسا و این به کعبه کند پشت
8. ۸دشمن اگر می‌کُشد، به دوست توان گفتبا که توان گفت اینکه: دوست مرا کُشت؟
9. ۹آب حیاتش تراود از بن ناخنآنکه لبت را نشان دهد به سر انگشت
10. ۱۰کام، صبوحی نبرد از لب لعلتتا که به خون جگر چو غنچه نیاغشت