Sonnet 86: Was it the proud full sail of his great verse

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1آیا آن بادبانِ مغرورِ پُرپرِ شعرِ بزرگش بود،•Was it the proud full sail of his great verse,
2. 2که به‌سوی جایزه‌ی تو که چنین گران‌بهایی می‌رفت،•Bound for the prize of all too precious you,
3. 3که اندیشه‌های پخته‌ی مرا در مغزم به تابوت نهاد،•That did my ripe thoughts in my brain inhearse,
4. 4و گورشان را همان رحم ساخت که در آن می‌بالیدند؟•Making their tomb the womb wherein they grew?
5. 5آیا روحش بود، که از روح‌ها آموخته بنویسد،•Was it his spirit, by spirits taught to write,
6. 6بالاتر از حد فناپذیر، که مرا مرده ساخت؟•Above a mortal pitch, that struck me dead?
7. 7نه، نه او، نه هم‌نشینانِ شبانه‌اش•No, neither he, nor his compeers by night
8. 8که به او یاری می‌دهند، شعرم را به حیرت نینداخت.•Giving him aid, my verse astonished.
9. 9نه او، نه آن روحِ آشنای دوست‌مانند•He, nor that affable familiar ghost
10. 10که شبانه او را با خبرها فریب می‌دهد،•Which nightly gulls him with intelligence,
11. 11نمی‌توانند چون فاتحانِ سکوتم ببالند؛•As victors of my silence cannot boast;
12. 12من از هیچ ترسی از آن سو بیمار نبودم:•I was not sick of any fear from thence:
13. 13 اما وقتی چهره‌ی تو خطِ او را پُر کرد،• But when your countenance fill'd up his line,
14. 14 آنگاه من ماده کم آوردم؛ آن، شعر مرا ناتوان کرد.• Then lacked I matter; that enfeebled mine.