Sonnet 140: Be wise as thou art cruel; do not press

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1خردمند باش چنان‌که بی‌رحمی؛ مفشار•Be wise as thou art cruel; do not press
2. 2صبرِ زبان‌بسته‌ام را با تحقیرِ بسیار؛•My tongue-tied patience with too much disdain;
3. 3مبادا اندوه به من واژه‌ها وام دهد، و واژه‌ها بیان کنند•Lest sorrow lend me words, and words express
4. 4گونه‌ی دردِ بی‌رحمت‌خواهانه‌ام را.•The manner of my pity-wanting pain.
5. 5اگر می‌توانستم به تو هوش بیاموزم، بهتر بود،•If I might teach thee wit, better it were,
6. 6گرچه نه دوست داشتن، اما، ای عشق، بگو دوست داری؛ ـ•Though not to love, yet, love to tell me so;--
7. 7چون بیمارانِ بدخلق، وقتی مرگشان نزدیک است،•As testy sick men, when their deaths be near,
8. 8جز خبرِ سلامت، چیزی از پزشکانشان نمی‌شنوند؛ ـ•No news but health from their physicians know;--
9. 9چه اگر نومید شوم، باید دیوانه شوم،•For, if I should despair, I should grow mad,
10. 10و در دیوانگی‌ام، ممکن است از تو بد بگویم؛•And in my madness might speak ill of thee;
11. 11اکنون این جهانِ کج‌فهم چنان بد شده،•Now this ill-wresting world is grown so bad,
12. 12بدگویانِ دیوانه با گوش‌های دیوانه باور می‌شوند.•Mad slanderers by mad ears believed be.
13. 13 تا چنین نشوم، و تو نیز بدنام نشوی،• That I may not be so, nor thou belied,
14. 14 چشمانت را راست بِبَر، گرچه دلِ مغرورت دور می‌رود.• Bear thine eyes straight, though thy proud heart go wide.