1. ۱باغ را چون گل رعنا ز سفر باز آیدعالمی را هوس رفته ز سر باز آید
2. ۲گفتمش: عاقبت از مهر تو باز آرم دلزیر لب خنده زنان گفت: اگر باز آید
3. ۳گل بدینگونه که از شرم تو بگریخت ز باغشوخ چشمی بود ار سال دگر باز آید
4. ۴آخر ای جان که هوس میکندت آن سر کوباش تا از دل آواره خبر باز آید
5. ۵یار بگذشت و مرا دیده چو نرگس بر راهبامیدی که از این راهگذر باز آید
6. ۶گر از این سوی وزد باد عنایت ناگاهکشتی بخت ز گرداب خطر باز آید
7. ۷شاهی، ار باز قدم رنجه کند بخت بلندناگهان شاهد مقصود ز در باز آید