1. ۱ای خطت سلسله یی بر قمر از عنبر نابوی دل و دیده ز سودای تو پرآتش و آب
2. ۲دوش در وصف جمال تو چو در بستم دلخوب رویان معانی بگشادند نقاب
3. ۳خانه حسن ز بالای تو دارد استونقبله روح ز ابروی تو دارد محراب
4. ۴ای دل از یورتگه سینه برون زن خرگاهکین ستون کرد مرا خیمه تن سست طناب
5. ۵پیش روی تو ز رخساره خورشید چکدعرق شرم چو اشک مطر از چشم سحاب
6. ۶سایه بر کار چو من ذره کجا اندازیکه چو خورشید تو از پرتو خویشی در تاب
7. ۷خانه سوزست (غمت) در دل من چون آتشبی قرارست دل اندر بر من چون سیماب
8. ۸آفتابا ز تو روزم بشب آمد، تا چندبر سر کوی تو شب روز کنم چون مهتاب
9. ۹زلف جعد تومرا کرد مسلسل چون خطکرده خط تو مرا زیر و زبر چون اعراب
10. ۱۰چون شرابت بود اندر سرو آیینه بدستگیرد آیینه ز عکس رخ تو رنگ شراب
11. ۱۱نام شیرین لب خویش ار بزبان آری تودر دهان شکرین تو شود شهد لعاب
12. ۱۲همت عالی عشاق رخت تا حدیستکه ز دنیاشان در چشم نمی آید خواب
13. ۱۳گر عنان تو بدست من درویش افتداز سر شوق بپای تو درافتم چو رکاب
14. ۱۴چشم داریم ز دادار بعقبی رحمتما که دیدیم بدنیا ز فراق تو عذاب
15. ۱۵دی یکی سوخته چون من بتضرع میگفتدست برداشته در حضرت رب الارباب
16. ۱۶کای خداوند تو برگیرش اگر خود بمثل« در میان من و معشوق همام است حجاب »
17. ۱۷گفتن مدح تو از غایت مهر است مراعاشق آنست که طاعت نکند بهر ثواب
18. ۱۸بحر شعر من اگر موج زند در عالمغرقه چون حوت شود چشمه خورشید در آب
19. ۱۹با غزلهای تر بنده که در مدح تو گفتهست اشعار دگر خشکتر از رود رباب
20. ۲۰آنچه از لطف و کرم در حق من فرمودییابی از بنده دعا و ز خداوند ثواب
21. ۲۱بعد ازین کشتی اندیشه بساحل بردمزآنک دریای مدیح تو ندارد پایاب
22. ۲۲سیف فرغانی از ضبط برون شد سخنتبی دلانرا نبود ضبط سخن رای صواب