1. ۱ای ز عشق دین سوی بیت‌الحرام آورده رایکرده در دل رنجهای تن گداز جانگزای
2. ۲تن سپر کرده به پیش تیغهای جان سپرسر فدا کرده به پیش نیزه‌های سرگرای
3. ۳گه تمامی داده مایهٔ آب دستت را فلکگه غلامی کرده سایهٔ خاکپایت را همای
4. ۴از تو بی‌دل دوستانت همچو قفچاقان ز خانوز تو پر دل همرهانت همچو چندالان زرای
5. ۵ای خصالت خوشدلان را چون محبت پای بندوی جمالت دوستان را چون مفرح دلگشای
6. ۶از بدن یزدان پرستی وز روان یزدان طلباز خرد یزدان‌شناسی وز زبان یزدان سنای
7. ۷چون تویی هرگز نبیند عالم فرزانه بینچون تویی هرگز نزاید گنبد آزاده‌زای
8. ۸بندهٔ جود تو زیبد آفتاب نور بخشمطرب بزم تو شاید زهرهٔ بربط سرای
9. ۹چون طبایع سر فرازی چون شرایع دلفروزاز لطافت جانفزایی وز سخاوت غمزدای
10. ۱۰تا تو کم بودی ز عقد دوستان در شهر بلخبود هر روز فراغت دوستان را غم فزای
11. ۱۱منت ایزد را که گشتند از قدومت دوستانهمچو بی‌جانان ز جان و بی دلان از دلربای
12. ۱۲چون به حج رفتی مخور غم گر نبودت حج از آنککار رفتن از تو بود و کار توفیق از خدای
13. ۱۳مصلحت آن بود کایزد کرد خرم باش از آنکمی نداند رهرو آن حکمت که داند رهنمای
14. ۱۴سخت خامی باشد و تر دامنی در راه عشقگر مریدی با مراد خود شود زور آزمای
15. ۱۵سوی خانهٔ دوست ناید چون قوی باشد محبوز ستانه در نجنبد چون وقح باشد گدای
16. ۱۶احمد مرسل بیامد سال اول حج نیافتگر نیابد احمد عارف شگفتی کم نمای
17. ۱۷دل به بلخ و تن به کعبه راست ناید بهر آنکسخت بی رونق بود آنجا کلاه اینجا قبای
18. ۱۸در غم حج بودن اکنون از ادای حج بهستمن بگفتم این سخن گو خواه شایی خوا مشای
19. ۱۹از دل و جان رفت باید سوی خانهٔ ایزدیچون به صورت رفت خواهی خوا به سر شو خوابه پای
20. ۲۰نام و بانگ حاجیان از لاف بی معنی بودور نداری استوارم بنگر اندر طبل و نای
21. ۲۱حج به فریاد و به رفتن نیست کاندر راه حجرفتن از اشتر همی بینم و فریاد از درای
22. ۲۲صدهزار آوازه یابی در هوای حج ولیکعالم‌السر نیک داند های هوی از های های
23. ۲۳رنج بردی کشت کردی آب دادی بر دروگرت دونی از حد خامی درآید گو درای
24. ۲۴کو یکی فاضل که خارش نیست مشتی ریش گاوکو یکی صالح که خصمش نیست قومی ژاژخای
25. ۲۵چون فرستادی به حج حج کرد و آمد نزد تودل مجاور گشت آنجا گر نیاید گو میای
26. ۲۶این شرف بس باشدت کآواز خیزد روز حشرکاحمد عارف به دل حج کرد و دیگر کس به پای
27. ۲۷تا بگردد چرخ بر گیتی تو بر گیتی بگردنا بپاید کعبه در عالم تو در عالم بپای