1. ۱ای منزه ذات تو «اما یقول الظالمون»گفت علمت جمله را «ما لم تکونوا تعلمون»
2. ۲چون منزه باشد از هر عیب ذات پاک توجای استغفارشان باشد «و هم یستغفرون»
3. ۳امر امر تست یارب با پیمبر در نبیگفته‌ای «ان ابرموا امر افانامبرمون»
4. ۴گوش حس باطنم کر باد اگر نشنوده‌امبا ندایت «ارجعی کل الینا یرجعون»
5. ۵در ازلمان گفته‌ای «لا تقنطوا من رحمتی»دیگران را گفته‌ای «منهم اذا هم یقنطون»
6. ۶هست در توفیق تو طاعت رفیق بندگانای به شارع گفته «فی الخیرات بل لایشعرون»
7. ۷در جزاء و در سزای کس تو مستعجل نه‌ایگفته‌ای «هذالذی کنتم به تستعجلون»
8. ۸گر بهشت و دوزخ اندر کسب کس مضمر بودگر بهشت و دوزخ از کسب‌ست «مما یکسبون»
9. ۹آتش دوزخ نسوزد بنده را بی‌حجتیتا نگوید بارها «انا الیکم مرسلون»
10. ۱۰جاودان گفتند: «آمنا به رب العالمین»گفته‌ای در جادوی «انالنحن الغالبون»
11. ۱۱مر زمین و آسمان را نیست چون تو خالقیخلق مخلوقند و تو خالق «وهم لا یخلقون»
12. ۱۲حافظ و ناصر تویی مر بندگان خویش راکیست جز تو حافظ و ناصر «و هم لا ینصرون»
13. ۱۳ای ز حق اعراض کرده چون پرستی بت همیحاجت از بت چون همی خواهی «وهم لا یسمعون»
14. ۱۴بت پرستیدن همی دنیا پرستیدن بدانگفت در کفران نعمتشان «وانتم تکفرون»
15. ۱۵حق پرستی بهترست از بت پرستی خلق رابت پرستی زرپرستی دان «و کانوا یعبدون»
16. ۱۶تا نگیرد دست مردان دامن دین هدیدین و دنیاشان همی گوید «و هم لایهتدون»
17. ۱۷دین دین‌داران بماند مال دنیادار نهمرد را پس دین به از دنیا « و مما یجمعون»
18. ۱۸گر مقدس گردد اندر مقدس قدسی کسیهمچو قدوسان بود در خلد «فیها خالدون»
19. ۱۹ور کنی بر معرضه فرمان حق را عرض دینچون کنی اعراض گویندت «وانتم معرضون»
20. ۲۰هست در منشور دین توقیع امر و نهی توامر و نهیش را کنم اظهار «کنتم تکتمون»
21. ۲۱در جهان روشنی باید برات حسن و جاهتا چو حسانی نگویندت «فهم لایعقلون»
22. ۲۲ور چو سلمان با مسلمانی ز دنیا بگذریبگذر از دنیا برون «الا و انتم مسلمون»
23. ۲۳ور به جهد از زحمت شکال حسی نگذریدر مقام قدس گویند «انهم لا یذکرون»
24. ۲۴از مقام نفس حیوانی گذر کن تا چشیدر مقام قرب با روحانیان «ما تشتهون»
25. ۲۵کمتر از نحلی نباید بود وقت انگبیننفع او اندر درخت و کوه «مما یعرشون»
26. ۲۶عجز تو در ذکر فکرت زاد تو معجز شودگر ز عجز خلق گویند «انهم لا یعجزون»
27. ۲۷دست در ایمان حق زن تا ز دوزخ بگذریتا به دوزخ در نگویندت «فهم لا یومنون»
28. ۲۸توشه از تقوا کن اندر راه مولا تا مگردر ره عقبا بگویندت «فهم لا یتقون»
29. ۲۹شاعر انعام حق باش ای سنایی روز و شبتا چو بی شکران نگویندت «فهم لا یشکرون»
30. ۳۰دست در فتراک صاحب شرع زن کایزد همیگوید او را بهر امرش «یفعلوا ما یومرون»
31. ۳۱هر که لاخوف علیهم گوید اندر گوش توهم تواند گفت در گورت «و هم لا یحزنون»
32. ۳۲ظلم کم کن بر تن خود تا که ثبت از دست دینآید اندر نامهٔ عمرت «وهم لا یظلمون»
33. ۳۳ای به علم بی عمل شادان درین دار فناگفته همچون عامل عالم «فانا عاملون»
34. ۳۴شو بخوان «التائبون العابدون الحامدونسابحون الراکعون الساجدون امرون»