1. ۱ای ز دریا به کف کف آوردهوز مَلک صورت صف آورده
2. ۲مغز و در زان به دست ناوردیکه به گردِ صدف همی گردی
3. ۳زین صدفهای تیره دست بداردُرِّ صافی ز قعر بحر در آر
4. ۴گوهر بی‌صدف درون دلستصدف بی‌گهر درون گِلست
5. ۵قیمت دُرّ نه از صدف باشدتیر را قیمت از هدف باشد
6. ۶آنکه داند به دیده فهر از قعربشناسد ز درِّ دریا بعر
7. ۷وآنکه بر شط و شطر این دریاستنه سزاوار لؤلؤ لالاست
8. ۸سطر قرآن چو شطر ایمانست که ازو راحت دل و جانست
9. ۹صفت لطف و عزّت قرآنهست بحر محیط عالم جان
10. ۱۰قعر او پر ز درّ و پُر گوهرساحلش پُر ز عود و پُر عنبر
11. ۱۱زوست از بهرِ باطن و ظاهرمنشعب علم اوّل و آخر
12. ۱۲پاک شو تا معانی مکنونآید از پنجرهٔ حروف برون
13. ۱۳تا برون ناید از حدث انسانکی برون آید از حروف قرآن
14. ۱۴تا تو باشی ز نفس خود محجوببا تو وعقل تو چه زشت و چه خوب
15. ۱۵نکند خیره دوری و دیریآب در خواب تشنه را سیری
16. ۱۶نشود دل ز حرف قرآن بهنشود بز به پچپچی فربه
17. ۱۷تو که در بند کلک و اَنقاسیچهره را از نقاب چه شناسی
18. ۱۸نبود خاصه در جهان سخنرنگ و بوی سخن چو جان سخن
19. ۱۹گر همی گنج دلت باید و جانشو به دریای فسّروا القرآن
20. ۲۰تا دُر و گوهرِ یقین یابیتا درو کیمیای دین یابی
21. ۲۱چون قدم در نهی در آن اقلیمکندت ابجدِ وفا تعلیم
22. ۲۲چون بخوانی او ابجدِ دین رااب و جد دان تو شمس و پروین را
23. ۲۳سیرتِ صادقان چنین باشدابجدِ عاشقان همین باشد
24. ۲۴پردهٔ روی روز تاریک استنظم این نکته سخت باریک است
25. ۲۵تا بیابی تو دُرج دُرّ یتیمتا بدانی تو زرِّ ناب ز سیم
26. ۲۶در جهان چیست سرِّ ربّانیدر میان چیست رمز روحانی
27. ۲۷تا نماید به تو چو مهر و چو ماهروی خوب خود از نقاب سیاه
28. ۲۸چون عروسی که از نقاب تُنُکبه در آید لطیف روح و سبک