1. ۱سرِّ قرآن قران نکو داندزو شنو زانکه خود همو داند
2. ۲چون نباشد ز محرمان بنهفتسرِّ قرآن زبان چه داند گفت
3. ۳کی بنشناخت جز به دیدهٔ جانحرف پیمای را ز قرآن خوان
4. ۴من نگویم اگرچه عثمانیکه تو قرآن همی نکو دانی
5. ۵هست دنیا مثال تابستانخلق در وی بسان سرمستان
6. ۶در بیابان غفلتند همهمرگ همچون شبان و خلق رمه
7. ۷اندرین بادیهٔ هوا و هوانریگ گرم است همچو آب روان
8. ۸هست قرآن چو آب سرد فراتتو چو عاصی تشنه در عرصات
9. ۹حرف و قرآن تو ظرف و آب شمرآب می‌خور به ظرف در منگر
10. ۱۰کان کین زان نمایدت اوطانکه تموز است و مهر در سرطان
11. ۱۱زان بماندت نهاد بی‌روزهکآب سرد است و کوزه پیروزه
12. ۱۲سرِّ قرآن پاک با دل پاکدرد گوید به صوت اندُهناک
13. ۱۳عقل کی شرح و بسط او داندذوق سر سرِّ او نکو داند
14. ۱۴گرچه نقش سخن نه از سخنستبوی یوسف درون پیرهنست
15. ۱۵بود در مصر مانده یوسف خوببو به کنعان رسیده زی یعقوب
16. ۱۶حرف قرآن ز معنی قرآنهمچنانست کز لباس تو جان
17. ۱۷حرف را بر زبان توان راندنجان قرآن به جان توان خواندن
18. ۱۸صدف آمد حروف و قرآن دُرنشود مایل صدف دل حُر
19. ۱۹حرف او گرچه خوب و منقوشستکوه از او همچو عهن منفوش است
20. ۲۰از درون کن سماع موسی‌وارنز برون سو چو زیر موسیقار
21. ۲۱جان چو آن خواند لقمه چرب کنددل که بشنود خرقه ضرب کند
22. ۲۲لفظ و آواز و حرف در آیاتچون سه چوبک ز کاسهای نبات
23. ۲۳پوست ار چه نه خوب و نغز بُوَدپوستت پرده‌دار مغز بُوَد
24. ۲۴حکمت از خبث تو سرود آیدنُبی از جهل تو فرود آید
25. ۲۵تا در این تربتی که ترتیب استتا بر این مرکزی که ترکیب است
26. ۲۶به بصر بید بین به دل طوبیبه زبان حرف خوان به دل معنی
27. ۲۷بکن از بهرِ حرمتِ قرآنعقل را پیش نطق او قربان
28. ۲۸عقل نبود دلیل اسرارشعقل عاجز شدست در کارش
29. ۲۹تا درین عالمی که پر صید استتا براین مرکبی که پُر کیدست
30. ۳۰تو کنون ناحفاظ و غمّازیکی سزاوار پردهٔ رازی
31. ۳۱تو نگشتی بسرِّ او واقفنرسیدی هنوز در موقف
32. ۳۲تا هوا خواهی و هوا داریکودکی کن نه مرد این کاری
33. ۳۳چون جهان هوا خرد بگرفتنیکی محض جای بد بگرفت
34. ۳۴دیو بگریخت هم به دوزخ آزیافت انگشتری سلیمان باز
35. ۳۵آنگهی بو که صبح دین بدمدشب وهم و خیال و حس برمد
36. ۳۶چون ببینند مر ترا بی‌عیبروی پوشیدگان عالم غیب
37. ۳۷مر ترا در سرای غیب آرندپرده از پیش روی بردارند
38. ۳۸سرِّ قرآن ترا چو بنمایندپرده‌های حروف بگشایند
39. ۳۹خاکی اجزای خاک را بیندپاک باید که پاک را بیند
40. ۴۰شد هزیمت ز سرِّ او شیطانچه عجب گر رمید از قرآن
41. ۴۱در دماغی که دیو کبر دمدفهم قرآن از آن دماغ رمد
42. ۴۲ز استماع قرآن بتابد گوشوز پی سرِّ سوره نازد هوش
43. ۴۳سوی سرِّ نُبی نیارد هوشجز دل و جانت از زبان خموش
44. ۴۴هوش اگر گوشمال حق یابدسرِّ قرآن ز سوره دریابد