1. ۱منم اندر ولایت خسروهمچو خفّاش بد دل و شب‌رو
2. ۲روز از بددلی چو خفّاشمکه نخواهم که صید کس باشم
3. ۳دلم از نیک و بد رمان باشدزانکه هشیار بدگمان باشد
4. ۴اهل صورت بدند و نزد خردهرکه از بد گریخت نبود بد
5. ۵کام چون نیست گان تیز بهستهمچو ناوک ز کژ گریز بهست
6. ۶مرد کز ابلهان نهان باشددر چنین جای جای آن باشد
7. ۷نه بجست از بلای بدکاریمصطفی با عتیق در غاری
8. ۸یک جهان پر بغیض و کافر دلبرحقم گر بترسم از باطل
9. ۹چنگل باز را همی دانمدر هوا مرغدل چنین زانم
10. ۱۰نز پی دانه مرغکی صدباربنگرد پیش و پس یمین و یسار
11. ۱۱از پی آن چنان بداندیش استکش غم جان ز عشق نان بیش است
12. ۱۲جای آن هست کش غم تلف استکه جهان گرسنه است و او علف است
13. ۱۳هست معذور اگر بداندیش استکه جهان را بدی ز به پیش است
14. ۱۴غم جان چون به خدمت تو درمآنکه هرگز نخورده‌ام نخورم
15. ۱۵هیچ مگزین به دوستی خس راکو کسی کو کسی بود کس را
16. ۱۶پس در این روزگار نزد خردنیک تست آنکه زوت نبود بد
17. ۱۷به خدا ار بدیده‌ام روزیزین همه خلق محتشم گوزی
18. ۱۸تا بدانسته‌ام که مردم چیستاندر آن حیرتم که مردم کیست
19. ۱۹کرده‌ام اختیار غفلت و جهلزین چنین عالمی پر از نااهل
20. ۲۰بر جهان دهر عزل نیکان خواندبد فزون گشت و نیک هیچ نماند