1. ۱آن چنان در سخن ضعیف تنمکه یکی دم به شست بار زنم
2. ۲نبود گرچه صاحب هنرمگر برندی مرا ز خود خبرم
3. ۳سایهٔ من گرم بگیرد پایتا قیامت بداردم بر جای
4. ۴سایه را این کمال از افزونیستهیچ دانی که ذات او بر چیست
5. ۵راه بر دَم زن درین منزلآن چنان سخت شد ز سستی دل
6. ۶که دم از دل ز بس که ره بیندتا به لب چار جای بنشیند
7. ۷مر مرا زین صفت طبیب بدیدجسم نبسود لیک ناله شنید
8. ۸گفت این شخص ناپدید شدستروح از او نیز هم بعید شدست
9. ۹چکنم روی باز گشتن نیستشخص را وقت دست شستن نیست
10. ۱۰ورنه از عمر دست شسته امیهمچو از نان ز جان گسسته امی
11. ۱۱همچو نیلوفرم به جان پیوستآسمان رنگ و آفتاب‌پرست
12. ۱۲فلک نحس را دراین تربتنان ز ذلّست و آبش از کربت
13. ۱۳گرچه جان در بدن هراسان بوددر خراسان مرا خور آسان بود
14. ۱۴که به یک بیت اگر بخواستمیغم دل را به جان بکاستمی
15. ۱۵هست در دور چرخ غمّازشای دریغا سنایی آوازش