1. ۱زان بنی‌آدم از صغار و کبارکه برآورده شد ز جمله دمار
2. ۲زان به جان اندرون خلیدن نیشبچه را در کنار مادر خویش
3. ۳زان بریدن به منزل و به سفرحلق برنای تازه پیش پدر
4. ۴زان ربودن فکندن اندر نارمرد را از دکان و از بازار
5. ۵زان خصال سران سمر کردنزان کلاه کیان کمر کردن
6. ۶زان همه ملک با خلل کردنزان همه خطبه‌ها بدل کردن
7. ۷زان بناگاه بردن از سرِ تختپای بسته کشان دو صد بدبخت
8. ۸تا چو بشنودی از غرور مهیدل براین عمر بی‌وفا ننهی
9. ۹این همه قصّه‌ها از او بشنونازنینی مکن بدو بگرو
10. ۱۰زین قفاهای نرم و شیرین کارگردن اندر مدزد مسخره‌وار
11. ۱۱تو ز روی هوا و پر هوسیوز پی فعل ناکسی و خسی
12. ۱۲آنچنان با غرور گشتی جفتپیش تو مرگ خود که یارد گفت
13. ۱۳چه حدیثست شاه کی میردکی اجل حلق پادشا گیرد
14. ۱۴کی بود خاصه از درون حصاربا امیر اجل اجل را کار
15. ۱۵از توام خوشتر آنکه پیش اجلاز برای نفاق و زرق و دغل
16. ۱۶پیش بیمار همنفس با مرگگشته ریزان ز شاخ عمرش برگ
17. ۱۷او کشیده ز هفت عضوش جانتو همی گویی هفت کُه به میان
18. ۱۸کرده ابلیس بهر طنّازیزین سخن بر بروت تو بازی
19. ۱۹در میان ار هزار کُه باشدمرگ یک دم چو خاک بر پاشد
20. ۲۰زین ترش بودنت در این زندانمرگ را کُند کی شود دندان
21. ۲۱مِه ز تو کِه ز تو به پیش تو مُردتو بزی خوش ترا که یارد بُرد
22. ۲۲مردگان را به گِل سپردی توتو نمیری نه مرد خردی تو
23. ۲۳خود ترا مرگ بسته کی گیردتو امیری امیر کی میرد