1. ۱هر که را فیض ازل از بخت برخوردار کردجای در ظل لوای حیدر کرار کرد
2. ۲مظهر الطاف یزدان قبله‌ی امکان، علیآنکه حق او را مُعِین احمد مختار کرد
3. ۳آن که اندر نصرت اسلام، روز کارزارروز را چون شب به چشم لشگر کفار کرد
4. ۴آنکه شد گُردانِ گردنکش به تیغِ وی ذلیلآنکه عُبّادِ وَثَن را تا قیامت خوار کرد
5. ۵مقتدای خاکیان شاهی که خاک پای اودست قدرت سرمه چشم اولوالابصار کرد
6. ۶برد عمرو عبدود را تیغ وی بر خاک مرگچشم مرحب را ز خواب سرکشی بیدار کرد
7. ۷هست احیا کردنِ اموات، کارِ کردگارای عجب کآن شاه، از این کارها بسیار کرد
8. ۸با دم شمشیر بران و به صمصام زباناز خس و خاشاک راه شرع را هموار کرد
9. ۹دردِ بدبختی ببین، کارِ ثنایش در غدیرآنکه «بَخّ بَخّ» گفت، قولِ خویش را انکار کرد
10. ۱۰اینچنین پنداشت کز تدلیس و تلبیس و حیلمی‌تواند نور حق خاموش از این رفتار کرد
11. ۱۱خوب جایی رفت آخر از تعصب وقت مرگاختیار نار را بهر دفع عار کرد
12. ۱۲عاقبت تخمِ نفاقی کِشت تا روزِ جزاخلق را گمراه، از آن بدبختِ کج‌رفتار کرد
13. ۱۳دفترِ ارشاد را پیچید و در یک سو نهاد چون ز کین، غصبِ فدک از عترتِ اطهار کرد
14. ۱۴اهلِ طغیان را از این رفتارِ شومِ ناپسندآن غلیظ‌القلب، با اولادِ سفیان یار کرد
15. ۱۵تا حسینِ تشنه‌لب را از وطن آواره ساختبُرد و اندر کربلا، بی‌ یار و بی‌انصار کرد
16. ۱۶در کنارِ مُلتقی‌البحرین، شاهِ تشنه رااز قفا بی‌سر، ز نوکِ خنجرِ خونخوار کرد
17. ۱۷آنقدر بارِ ستم بر دوشِ زینب بار ساختکآن ستمکش را ز دستِ زندگی بیزار کرد
18. ۱۸پیشِ چشمش جسمِ مجروحِ حسین چون توتیاروزگار آخر ز سُمِّ توسنِ اشرار کرد
19. ۱۹از غمِ بی‌دستیِ عباس، خَم همچون هلال قامتِ کلثوم، دل‌پرخونِ بی‌غم‌خوار کرد
20. ۲۰با سفارش‌هایِ پیغمبر به اطفالِ یتیمشمر، اولادِ حسین را بی‌سبب آزار کرد
21. ۲۱یعنی اندر خیمه‌گاهِ شاهِ‌دین، آتش نهادخوار و نالان، کودکانش را به رویِ خار کرد
22. ۲۲ساخت خولی، رأسِ پُرخونِ حسین خاکستریخوب مهمانی زِ سِبطِ سیدِ ابرار کرد
23. ۲۳اُف به دور دهرِ دون‌پرور، که زینب عاقبتسر برهنه رو به سویِ کوچه و بازار کرد
24. ۲۴یا علی! ای غیرت‌الله، دخترت را روزگارواردِ بزمِ یزیدِ کافرِ غدّار کرد
25. ۲۵بس‌که از هر سو، غم و ماتم به «صامت» رو نهادسر به زیرِ پَر، ز محنت همچو بوتیمار کرد