1. ۱ای سرفراز شهی کز بن دندان چو خلال به غلامی درت قیصر و خاقان بر خاست
2. ۲به هوای چمن خلق تو جان داد به باد هر نسیمی که از اطراف گلستان برخاست
3. ۳زان سر زلف بریدند که دردورانت فتنه از زیر سر زلف پریشان برخاست
4. ۴ای سبا خوف که از جود تو در بحر نشست وی سبا ناله که از عهد تو ازکان برخاست
5. ۵پادشاها اگر از زحمت دندان دو سه روز حضرت پادشه از مسند دیوان برخاست
6. ۶انجم از غم همه بودند فرو رفته به خود یعنی این عارضه از گردش ایشان برخاست
7. ۷درد، عمری به جهان زحمت مردم می‌داد رای عالی تو را رغبت در مان برخاست
8. ۸غضبت خواست که دندن کواکب شکند فلک آمد به شفاعت ز سر آن برخاست
9. ۹درد را عدل تو بنمود به کین دندانی گفت می‌بایدت از عالم ابدان برخاست
10. ۱۰زبده عالم ابدان چو تن پاک تو بود درد فرمان تو برد از بن دندان برخاست
11. ۱۱بر بساطت منشیناد درین توده خاک گرد دردی که ز آمد شد دوران بر خاست