1. ۱دل به بوی وصل آن گُل آب و گِل را ساخت جا ورنه مقصود آن گل استی گل کجا و دل کجا
2. ۲از هوایِ دل گلِ بستان خوبی یافت رنگ وزرگل بستانِ خوبی بوی می‌یابد هوا
3. ۳گر دماغ باغ نیز از بوی او آشفته نیست پس چرا هر دم ز جای خود جهد باد صبا
4. ۴جز به چشم آشنایانش خیال روی او در نمی‌آید که می‌داند خیالش آشنا
5. ۵با شما بودیم پیش از اتصال مائ و طین حَبَّذا ایّامنا فی وَصلکُم یا حَبَّذا
6. ۶مردمی کایشان نمی‌ورزند سودای گلی نیستند از مردمان، خوانندشان مردم گیا
7. ۷تا قتیل دوست باشد جان کجا یابد حیات تا مریض عشق باشد دل کجا خواهد دوا
8. ۸هندوی زلف تو در سر دولتی دارد قوی اینکه دستش می‌رسد کَت سر در اندازد به پا
9. ۹عاشقان آنند کایشان در جدایی واصل‌اندحد هر کس نیست این هستند آن خاصان جدا
10. ۱۰زین خراب‌آباد گل سلمان به کلی شد ملول ای خوشا روزی که ما گردیم از این زندان رها