1. ۱کنم به جام می اوقات عمر چون جم صرفدماغ کو که کند کس به کار عالم صرف
2. ۲مرو به کعبه که می بایدت خمار کشیدشراب می شود اینجا چو آب زمزم صرف
3. ۳ترا به گلشن روحانیان سروکار استدرین چمن چه کنی آبرو چو شبنم صرف
4. ۴ز باد دستی ما خضر را نصیبی نیستکه چون حباب کند عمر را به یک دم صرف
5. ۵نسیم گل به من آرد ز دوزخ و گویدکه در بهشت مکن عمر همچو آدم صرف
6. ۶علاج زخم دلم ای طبیب مفت نشدکه خونبهای ترا کرده ام به مرهم صرف
7. ۷چو گل به خنده کسی هرگزم ندید سلیمبه گریه عمر مرا شد چو شمع ماتم صرف