1. ۱در وادی محبت، چون خضر راهبر باشبا رهروان دریا، چون موج همسفر باش
2. ۲انگشت دایه در کام زهر غمم کشیده ستدر دست من هر انگشت، گو شاخ نیشکر باش
3. ۳آشوب موج و طوفان سامان اهل دریاستهمچون سفینه ی عشق، مجموعه ی خطر باش
4. ۴چندان که بال باز است، پرواز در خیال استای دل به کنج عزلت، عنقای بسته پر باش
5. ۵هرکس به کینه ی ما خیزد، کمر نبنددچون کوه خصم ما را هر عضو گو کمر باش
6. ۶چون آسمان عدویی داری سلیم بر سرغافل نمی توان بود، از خویش باخبر باش