1. ۱سوی وطن ز ناله ام آشوب می بردقاصد دلش خوش است که مکتوب می برد
2. ۲از روی خوب آنچه بماند شکیب ماآواز خوب یا سخن خوب می برد
3. ۳از خاک مصر، آه زلیخا بلند کردگردی که نور دیده ی یعقوب می برد
4. ۴هر گل که بر بساط طرب نقش کرده اندفراش روزگار به جاروب می برد
5. ۵از رزمگاه عشق، سر خویش را سلیمهمچون علم برون به سر چوب می برد