1. ۱چیست آن لعبت که قدش خم بود پیکر نزاروسمه اش گاهی برابر و غازه اش گه بر عذار
2. ۲قامتش رنجور و خم چون عاشق وامق صفتعارضش زیبا و خوش چون شاهدی عذرا عذار
3. ۳گاه رویش لاله گون چون شاهدان سیمبرگاه چشمش خونفشان چون عاشقان دلفگار
4. ۴گاه گیرد پیکرش زینب به زنگاری پرندگاه یابد فرقش آرایش به شنگر فی خمار
5. ۵گاه چون یونس به بطن حوت باشد ناپدیدگاه چون یوسف زقعر چاه گردد آشکار
6. ۶گه عیان در حمله باشد چون به هامون شرزه شیرگه نهان چون مهره باشد در دهان گَرزه مار
7. ۷گه بود الماس پیکر گه بود یاقوت رنگگاه باشد گوهر آگین گاه باشد لعل بار
8. ۸چون نماید جلوه باشد جلوه گاهش از یمینچون بیارامد بود آرامگاهش در یسار
9. ۹بی نظام او ممالک را نمی باشد نظامبی وجود او سلاطین را نباشد اقتدار
10. ۱۰هم نظام از پاس حفظ او پذیرد مملکتهم قرار از بیم قهر او گزیند روزگار
11. ۱۱هم بود گاهی به دست کینه جویانش مکانهم فتد گاهی به فرق تیره روزانش گذار
12. ۱۲هم کمال ابرویش از قامت مجنون نشانهم هلال قامتش زابروی لیلی یادگار
13. ۱۳هم غبار مقدمش بر چشم انجم توتیاهم نعال مرکبش در گوش گردون گوشوار
14. ۱۴خاصه چون گیرد به چنگ مفخری گیتی مقامخاصه چون یابد به دست سرور عالم قرار
15. ۱۵فخر اقران، سرور دوران، امیر کامرانخان افخم، صاحب اعظم، خدیو کامکار
16. ۱۶عقل اول را دوم با نام مولای دهمآنکه نامد ثانیش در شش جهت از هفت و چار
17. ۱۷از تف جانسوز قهرش برق نیسان منفعلاز دم جان بخش لطفش آب حیوان شرمسار
18. ۱۸پیش ذیل عفو او هر آشکارائی نهاننزد فکر صائب او هر نهانی آشکار
19. ۱۹گاه بخشش چون بود هنگام ریزش چون شودقلزم طبعش گهر ز ابر کف گوهر نثار
20. ۲۰زیبدار آید زجود حاتم طائیش ننگشاید ارباشد زبذل معن شیبانیش عار
21. ۲۱در زمان عدل و عهد جود او نشگفت اگرهر زمان شش چیز از شش چیز خواهد آشکار
22. ۲۲بازار عصفور و شیراز گور سگ جان از غنمسیم از کان و زر از گنجینه و دراز بحار
23. ۲۳هم نخواهم بحر طبعش را چو بحر موج خیزهم نگویم ابر دستش را چو ابر قطره بار
24. ۲۴کآن گهر زاییش از طبع وی آمد مستفادوین در افشانیش از دست وی آمد مستعار
25. ۲۵گرچه باشد نفحه ی باد بهاری جانفزاگرچه آمد شعله ی برق یمانی پر شرار
26. ۲۶لیک با قهرش بود جانسوز چون برق یمانلیک با لطفش بود جان بخش چون باد بهار
27. ۲۷سرورا امید گاها روزگاری شد که نیستکس چو اهل فضل و ارباب هنر بی اعتبار
28. ۲۸هر که اصحاب هنر از صحبتش دارند ننگهر که ز ارباب کمال از دیدنش دارند عار
29. ۲۹هر که عمری بوده در زندان نادانی اسیرهر که چندی یافت در دیوان دانائی قرار
30. ۳۰روزگار سفله پرور سود بر چرخش کلاهآسمان نامساعد داد بر بادش غبار
31. ۳۱چرخ، هر کس بود از جام جهالت درد نوشدهر، هر کس گشت در بزم فضیلت جرعه خوار
32. ۳۲کرد درجامش بجای زهر حسرت شهد عیشریخت در کامش بجای شهد عزت زهر مار
33. ۳۳حاصل اهل ذکا از آسمان کج نهادسود اصحاب فطن از اختر ناسازگار
34. ۳۴جورهای بی خیانت کینه های بی سببرنج های بی نهایت دردهای بی شمار
35. ۳۵گر نباشد قدردانی چون تو در بزم هنرنام ارباب هنر بر خاطری نارد گذار
36. ۳۶از دو بیت از بلبل طبعی شود دستانسرااردو شعر از طوطی کلکی شود معنی نگار
37. ۳۷یا که پابند هوس خوانندش ابنای زمانیا که مطعون طمع سازندش اهل روزگار
38. ۳۸گر نهالی این زمان کس پرورد از باغ نظمعاقبت نارد بجز خار ندامت برگ و بار
39. ۳۹زین جهت کلکم که باغ شعر را آمد تذروزین سبب طبعم که شاخ نظم را آمد هزار
40. ۴۰خسته بود آنرا بر اوج ناله شبها از ملالبسته بود این را به باغ نغمه منقار از نقار
41. ۴۱چون ترا دیدم به چرخ دانش آن رخشنده نجمچون ترا دیدم به ایوان کمال آن شهریار
42. ۴۲کز فروغ تو است کیهان سخن را روشنیکز وجود تست اقلیم هنر را افتخار
43. ۴۳اختر شعرم که آمد غیرت شعرای شامگوهر نظمم که باشد رشک در شاهوار
44. ۴۴گرچه بودت در بر از ناقابلی زآنسان که هستذره در نزد شموس و قطره در جنب بحار
45. ۴۵لیک چون دل داشت زالطاف تو بس شرمندگیبا همه شرمندگی بر مقدمت کردم نثار
46. ۴۶عاجز آمد چو زبان خامه از مدحش (سحاب)این سخن آن به که یابد بردعایش اختصار
47. ۴۷دوستان راز لطفت تا شراب آرد نشاطدشمنان را تن زقهرت تا خمار آرد دوار
48. ۴۸آنچنان خرم که روی می گساران از شرابآنچنان لرزان که دست باده خواران از خمار