1. ۱فرید عالم و زیب جهان و زینت کشورکه کشور هنرش شد به نوک خامه مسخر
2. ۲فروغ بزم هنر باشد آنکه محفل دانشزنور شمع وجودش مزین است و منور
3. ۳ملا ذو مفخر ارباب نظم آمده کوراروان اعشی و جان جریر بنده و چاکر
4. ۴سحاب قطره فشانی است کلک او که مر آنراهمه بحار گهرزاست قطره های مقطر
5. ۵گه نگارش دفتر مگر بجای مدادشزنوک خامه تراود در معانی آذر
6. ۶زکلک غالیه سا بهر من نگاشت پیامیکه بود هر ورقش از حروف غالیه پیکر
7. ۷چو شاهدی که به عارض فکنده طره ی مشگینویابتی که زرویش دمیده خط معنبر
8. ۸به دلبری است حروف خوشش ز صفحه ی دلکشچنانکه دیده ی خوبان زطرف شقه ی چادر
9. ۹نقاط آن به نکویی چو خال چهره ی خوبانخطوط آن به رعونت چو خط عارض دلبر
10. ۱۰به راستی الف آن و در خمی قد دالشچو شاهدی است جوان و چو عاشقی است معمر
11. ۱۱زلام آن بود ار خوی چکد ز طره ی سنبلز صاد آن سزد ار خون رود زدیده ی عبهر
12. ۱۲به چشم عقل بود نون آن مه نوی امامه نوی که مقارن شود به زهره ی ازهر
13. ۱۳زبس به زینت تر صیع سطر اوست مزینزبس به زیور تذهیب خط اوست مزور
14. ۱۴سطور آن همه گوئی فرنگسی است به حجلهخطوط آن همه گوئی سیاوشی است در آذر
15. ۱۵نبود قابل گنجی چنین چو من کسی، آرینه هر سری است سزاوار تاج و قابل افسر
16. ۱۶به دست همچو منی گوهری چنین بود الحقچنان عجب که به فرق گدای افسر قیصر
17. ۱۷به رسم تحفه از آن بردمش به نزد خدیویکه نزد بحر کفش بحر قطره ئیست محقر
18. ۱۸سپهر جود محمد حسین خان که زبذلشسزد که کان شود از زرتهی و بحر زگوهر
19. ۱۹سپهر مرتبه وابر دست و بحر نوالیکز ابر مرحمت اوست کشتزار امل تر
20. ۲۰به گاه رزم تنش را سپهر آمده خفتانبه وقت کینه کفش را شهاب آمده خنجر
21. ۲۱عجب نباشد اگر در زمان معدلت اوکه یار هم شده گرگ قوی و بره ی لاغر
22. ۲۲کنام صعوه بی پر بود به چنگل شاهینمنام آهوی لاغر بود به کام غضنفر
23. ۲۳ز حفظ او که از او ایمن است عرصه ی گیتیزعدل او که از آن خرم است ساحت کشور
24. ۲۴به پاس بچه ی خود شیر را گماشته آهوبه حفظ بیضه ی خود بازر انشانده کبوتر
25. ۲۵شگفت نیست گر از بیم احتساب تو زین پسبه جام زهره شود زرد رنگ باده ی احمر
26. ۲۶زبان عقل زتذکار وصف او شده عاجزدبیر چرخ زتدبیر مدح او شده مضطر
27. ۲۷زهی نعال سمند تو طوق گردن گردونخهی غبار قدوم تو کحل دیده ی اختر
28. ۲۸به پیش پرتو رای تو تیره طلعت انجمبه جنب پایه ی جاه تو پست طارم اخضر
29. ۲۹دو کشتی اند مخالف زمین و چرخ که داردیکی به حکم تو جنبش یکی ز حلم تو لنگر
30. ۳۰نبود جود و سخا را وجود بی کفت، آریعرض وجود نیابد مگر به بودن جوهر
31. ۳۱روا نباشد اگر باغ طبع و ابر کفت راکنم به باغ مقابل کنم به ابر برابر
32. ۳۲کز ابر قطره همی ریزد وز دست تو لؤلؤزباغ میوه همی خیزد و زطبع تو گوهر
33. ۳۳ستم خوش است ز خوبان اگر نه عدل تو بردیقواعد ستم از یاد شاهدان ستمگر
34. ۳۴ایا که نیست مرا جز خیال وصف تو در دلایا که نیست مرا جز هوای مدح تو در سر
35. ۳۵چه جلوه نظم مرا در بر قصیده ی سلمان؟سها چه جلوه کند پیش آفتاب منور
36. ۳۶بلی زخار نخواهد کسی طراوت ریحانبلی ز صبر نیابد کسی حلاوت شکر
37. ۳۷چنان قصیده ای الحق زطبع من نتراودکه از سراب نجوشد زلال چشمه ی کوثر
38. ۳۸چنین بدان که به هنگام نظم و نثر مراهمزیمن تربیت و فیض تو است میسر
39. ۳۹کز ابر کلک فشانم بسی جواهر رخشانز بحر طبع بر آرم بسی لئالی انور
40. ۴۰رسیده بهره نه آخر زیمن تربیت تومرا به کلک سخن گسترد و به طبع سخنور
41. ۴۱مرا بنان گهر بار طوطئی است که هر دمبه جای بیضه برآرد هزار دانه ی گوهر
42. ۴۲چو روی دوست بود تا جمال شمع فروزانچو زلف یار بود تا شمیم عود معطر
43. ۴۳رخ حبیب تو تابان بود چو شمع به محفلتن عدوی تو سوزان بود چو عود به مجمر
44. ۴۴قضا و اختر و چرخت غلام و چاکر و بندهخدا و طالع و بختت معین و ناصر و یاور