1. ۱ای خطِ ایرانی ای خالِ جمالِ روزگاروَه چه زیبایی و جان‌پرور چو خطّ و خالِ یار
2. ۲به به ای آیینهٔ روشن که می‌سازی عیاناز ادیبانِ جهان چهرِ عروسِ ابتکار
3. ۳حافظ و سعدی و فردوسی، نظامی، مولویسر به سر کردند از فیضِ تو کسبِ افتخار
4. ۴ای بسا خَطّاط کز یُمنِ تو صاحب‌شهرتندمیر را تنها ندادستی به عالم اشتهار
5. ۵هرکه محظوظ از صفای توست الحق فارغ استاز تماشای گلستان وز صفای لاله‌زار
6. ۶هرکه را بینا نسازی دیده‌اش کور است کورهرکه را عزّت نبخشی در جهان خوار است خوار
7. ۷تا تو ننمایی حکایت کس نمی‌داند ز کیستگر بُوَد کاخِ مجلّل ور بُوَد سنگ مزار
8. ۸دولتِ شخصیتِ ما از تو باشد مستدامپایهٔ ملیتِ ما بر تو باشد استوار
9. ۹اعتبارِ مُلکِ مایی چون تویی ما را سندمُلک آری بی‌سند هرگز ندارد اعتبار
10. ۱۰از اساتید گرامی و از نیاکان عظامنیست ما ایرانیان را از تو بهتر یادگار
11. ۱۱با تو از نقش گل و تفریح گلشن فارغیمصفحهٔ تاریخ ما هست از تو پرنقش و نگار
12. ۱۲جیب و دامانت ز غوّاصانِ بحرِ معرفتپر بُوَد از گوهرِ رخشنده دُرِّ شاهوار
13. ۱۳حکمت و علم و کمال و رفعت و فضل و هنرآن به دست آرد که اندرز تو را بندد به کار
14. ۱۴بی‌تو ای خط کی تواند عاشق دلداده‌ایراز دل در نامهٔ معشوق سازد آشکار
15. ۱۵کی ز حال هم شوند آگاه بی‌امداد تومردم هر مرز و بوم و اهل هر شهر و دیار
16. ۱۶بس‌ امانت‌های ذی‌قیمت که بسپارند خلقبر تو چون گردند از دنیا به عقبی رهسپار
17. ۱۷از تو باشد در دوائر ثابت اجرای اموربا تو نظم ملک را در دست گیرد شهریار
18. ۱۸با تو تاجر از تجارت می‌شود نائل به سودبا تو مفتی می‌دهد فتوای خود را انتشار
19. ۱۹خط بسی بوده است در ایران ولیکن حُسنِ توجملگی را کرد منسوخ و تو ماندی برقرار
20. ۲۰خطِّ دیگر نیز خواهد با تو گر پهلو زنددر برِ زیبایی‌ات زشت است و پست و شرمسار
21. ۲۱از خدا خواهد صغیر ای افتخار باستانتا بُوَد ایران بیا در آن تو باشی پایدار