1. ۱گفتم برندی آیا دیدن توان خدا راگرمی توان خبر ده از روی لطف ما را
2. ۲گفتا توان ولیکن با دیده‌ئی که بینددر موقع زیارت سلطان دین رضا را
3. ۳گفتم مگر توان دید شه را بدیده گفتااصل زیارت اینست در باب مدعا را
4. ۴صاحب‌سرا اگر نیست اندر سراچه حاصلهر روز اگر تو صد بار کوبی و در سرا را
5. ۵ور هست و رؤیت وی بهر تو شد میسرآنگه توان زیارت بشمرد آن لقا را
6. ۶قسم دگر نباشد جز آستانه بوسیدر بزم خاص شاهان ره نیست هر گدا را
7. ۷گفتم اگر نبودیم ما اهل آن زیارتیزدان نخواست محروم یک مشت بینوا را
8. ۸نعمتعلی شه آنجاست مشمول لطف مولاستالبته میکند یاد یاران آشنا را
9. ۹گشتند چون رسولان مشمول رحمت حقبودند‌ امتان نیز مشمول آن عطا را
10. ۱۰خرم دمی که ناگاه آید بجلوه چون ماهتا اهل دل به بینند آن روی دلربا را
11. ۱۱آن حامی شریعت آن رهبر طریقتآنکوست درحقیقت شه کشور صفا را
12. ۱۲دارد صغیر‌ امید کز لطف بی‌نهایتمولی به پای دارد همواره این لوا را