1. ۱حبیب خلوتیم ای نگار هر جائیکه رخ نهفتهٔی اندر نقاب پیدایی
2. ۲ترا جمالی باشد که گاه دیدن آنچو سیل خون رود از دیده تماشایی
3. ۳مرا چه باک ز رسوایی است در غم توکه آبروی محبان تست رسوایی
4. ۴بدور چشم تو خوار است می‌که مردم رابس است دیدن چشم تو باده پیمایی
5. ۵به پیش لعل تو ماند تهاجم عشاقتهاجم مگسان بر دکان حلوایی
6. ۶به نرخ جان دهی ار بوسه بهر بردن سودتمام خلق جهان میشوند سودایی
7. ۷ز پا درآید سرو سهی اگر بزندبه پیش قد تو لاف بلند بالایی
8. ۸کجا به سرو توان کرد قامتت تشبیهکه آن ز قد تو آموخته است رعنایی
9. ۹توان بچشم تو کی داد نسبت نرگسکه آن ز چشم تو آموخته است شهلایی
10. ۱۰بیک نگه دل و دین برد چشمت از عشاقبلی چنین بود آئین ترک یغمایی
11. ۱۱کسی بوصل تو هرگز رهی نخواهد یافتجز آنکه خویش دهی کام او بخودرایی
12. ۱۲چو من به عشق تو زنار در میان بنددهر آنکه بیند آن طرهٔ چلیپایی
13. ۱۳چنان به زلف تو شیدا شدم که صد زنجیربه عقل باز نگرداندم ز شیدایی
14. ۱۴چو زد قدم شه عشقت مرا بملک وجودسپرد عقل بدو امر کارفرمایی
15. ۱۵چنانکه داد رسول خدا به خم غدیربدست حیدر امروز امر مولایی
16. ۱۶تبارک الله از این روز کاندر آن اسلامنواخت کوس تمامی به چرخ مینایی
17. ۱۷رسول حق به ولی حق از اراده حقسپرد دین و ستودش همی به والایی
18. ۱۸گرفت پرده ز رخسار شاهد مقصودپس آنگهش خود وصاف شد بزیبایی
19. ۱۹زهی جمال جمیل حق و زهی وصافولی ز خلق جهان ای دریغ بینایی
20. ۲۰علی است دریا هستی است موج آن دریاکس این نداند جز مردمان دریایی
21. ۲۱علی است پادشه بارگاه ملک وجودطفیل او همه اشیاء کنند اشیایی
22. ۲۲علی است آنکه بطور صفا کلیمان راکند تجلی بر سینه‌های سینایی
23. ۲۳علی است آنکه ز فیض دمش شفا یابدعلیل گردد هر گه دم مسیحایی
24. ۲۴علیست آنکه از او میخورند روزی خویشپرندگان هوا وحشیان صحرایی
25. ۲۵علیست آنکه همی آخت ذوالفقار دودمکه تا خدای پرستیده شد به یکتایی
26. ۲۶بدل نباشد اگر مهر او تفاوت نیستمیان مذهب اسلام و کیش ترسایی
27. ۲۷برب کعبه قسم طوف کعبه بی‌مهرشیکی است با عمل مردم کلیسایی
28. ۲۸چه جای خیبر نه چرخ را بیک قوتتوان ز جا کند آن خالق توانایی
29. ۲۹بعشق صورت او در مشیمه هر انسانرسد به مرتبه صورت از هیولایی
30. ۳۰گر او بخواهد برنا شود به یکدم پیربرای پیر کند عود عهد برنایی
31. ۳۱ز صعوه صادر دارد صفات شهبازیز پشه ظاهر سازد شکوه عنقایی
32. ۳۲برآید امر گر آنشاه را ز رأی منیرز ذره تابان گردد شعاع بیضایی
33. ۳۳بدون لطفش کی خسروی نمودی کیجم و سکندر از او یافتند دارایی
34. ۳۴برابر کف دریایی وی ابرو محیطخجل شدند ز در پاشی و گهرزایی
35. ۳۵بعرش نور برآید ز مجلسی که در آنکند ثناگر آنشاه مجلس آرایی
36. ۳۶کنند هر جا وصفش ملایک از کثریتببال هم بگزینند جا ز بی جایی
37. ۳۷صغیر گوید اگر مدح او همی شایدکه داده بهر همینش خدای گویایی
38. ۳۸بدهر تا دل مسرور و خاطر غمگینعلامتش رخ حمرایی است و صفرایی
39. ۳۹رخ عدوش چو برگ حزان ز غم اصفررخ محبش چون گل قرین حمرایی