1. ۱تسلیم کن باهل دل از کف عنان دلتا زین جهان برند ترا در جهان دل
2. ۲ایمان به فضل اهل دل‌آور که مأمنیبهرت بنا کنند بدار الامان دل
3. ۳بینی دو نقطه کون و مکانرا بزیر پایباشد اگر عروج تو در لامکان دل
4. ۴روشن‌گر آسمان جهان از کواکب استروشن بود به نور خدا آسمان دل
5. ۵عنقا عجب مبر که مقامش بود به قافعرش است جای مرغ بلند آشیان دل
6. ۶هیچ التفات نیست به باغ جنان تو رابینی اگر طراوت باغ جنان دل
7. ۷گلهای رنگ رنگ دمد گر بطرف باغگلهای معرفت دمد از بوستان دل
8. ۸در هر سحر برون رود از شهر بند طبعسوی خدای لابه کنان کاروان دل
9. ۹و ز بهر خلق عالمی از آن سفر بودهر خیر و خوبی و برکت ارمغان دل
10. ۱۰بی شک به یک نفس گذرد از نه آسمانگردد رها چو تیر دعا از کمان دل
11. ۱۱بس اهل ظلم و جور که رفت آب و خاکشانیکسر بباد از دم آتش فشان دل
12. ۱۲در بزم اهل دل جدل و قیل و قال نیستشرح دلست و گوش دلست و زبان دل
13. ۱۳بی‌عشق لاف دل مزن این خود مسلمستدل آن عشق باشد و عشق است آن دل
14. ۱۴دلراست نزد اهل یقین و صفها ولیدر حق هر دلی مبرای جان گمان دل
15. ۱۵جوئی اگر به معرفت دل وسیله‌ایبنما به عشق شیر خدا امتحان دل
16. ۱۶هر دل نکرده مهر علی را بجان قبولمشتی گل است و هیچ ندارد نشان دل
17. ۱۷در وصف او بیان نبی از غدیر خمآید همی بگوش دل صاحبان دل
18. ۱۸باشد چو آفتاب درخشان بروز حشرپرورده هرکه گوهر مهرش بکان دل
19. ۱۹بینی رخش در آینه دل معاینهسازند اگر عیان بتو راز نهان دل
20. ۲۰چون کعبه کز ظهور علی یافت عزوشانباشد هم از ظهور علی عزوشان دل
21. ۲۱دانند اهل دل که برای وصال اوستبیگاه و گاه ناله و شور و فغان دل
22. ۲۲چون دل باو رسید بیابد سکون بلیدر این مقام ختم شود داستان دل
23. ۲۳در دل فرو نشیند و بر آسمان روددر مدح آن مبین فرقان بیان دل
24. ۲۴دل کشتی است و لنگر دل مهر مرتضی استدل زورق است و لطف علی بادبان دل
25. ۲۵دل آستان اوست از اینرو نهاده‌اندرو خلق عالمی همه بر آستان دل
26. ۲۶دل میهمان اوست سرخوان معرفتهستند عارفان همگی میهمان دل
27. ۲۷همچون صغیر روی نتابی ز دل اگرنعمت علی دهد بتو روزی ز خوان دل