1. ۱با وجود اینکه دارد طوبی و کوثر بهشتاز تو با این قامت و لب کی بود خوشتر بهشت
2. ۲نیست هرگز دلگشاتر از بهشت عارضتهرچه باشد دلکش و جانبخش و جانپرور بهشت
3. ۳داری از قد طوبی از رخ حور و از رخ سلسبیلای بهشتت خاکپا هستی ز پا تا سر بهشت
4. ۴میکند کسب ای بهشتی روز خاک پای توآنچه می‌گویند دارد زینت و زیور بهشت
5. ۵گوش کی بر وعده فردای زاهد میدهممن که امروز از جمالت دارم اندر بر بهشت
6. ۶با خیالت در بهشتم نبودم در دل غمیآری آری غم ندارد هرکه باشد در بهشت
7. ۷آن بهشت آید بکارش کز تو افتاده است دورمن تو را دارم چه کار آید مرا دیگر بهشت
8. ۸گفت زاهد ترک دلبر گو بهشت آور بدستگفتمش هرگز نخواهم بی‌رخ دلبر بهشت
9. ۹دیدم اول قامتت زان پس رخت صد شکر منطی نمودم چون قیامت را رسیدم بر بهشت
10. ۱۰ذکر رخسارت بهر محضر رودای حوروشبس سخن دارد طراوت گردد آنمحضر بهشت
11. ۱۱بر قصور خویشتن البته گردد معترفگر تو را گردد قرین با چهره انور بهشت
12. ۱۲با سر کوی تواش روزی اگر نسبت دهندبهر خود کی این شرافت را کند باور بهشت
13. ۱۳گر نه گریانست از هجر بهشت عارضتدارد از تسنیم کوثر از چه چشم تر بهشت
14. ۱۴گر بتابد ز آتشین روی تو بر وی پرتویآنچنان سوزد که گردد تل خاکستر بهشت
15. ۱۵ایکه چون خویت ندارد آتش سوزان جحیموی که چون رویت ندارد لاله احمر بهشت
16. ۱۶هست دوزخ در دل اژدر تو عارض زیر زلفکردهٔی پنهان و داری در دل اژدر بهشت
17. ۱۷پیشت ار نام بهشت آرم مرنج از من از آنکهست جای دوستان ساقی کوثر بهشت
18. ۱۸قاسم خلد و سقر حیدر که در روز ازلخلق شد بهر محبان وی از داور بهشت
19. ۱۹دوستان خاص او پیش از اجل در جنتنددیگران را گر شود منزل پس از محشر بهشت
20. ۲۰بی‌ولایش نی همین محروم از آن باشند اممبلکه ممکن نیست بهر هیچ پیغمبر بهشت
21. ۲۱گر بمهرش متفق بودند بودی بی‌سخنجای خلق اولین و آخرین یکسر بهشت
22. ۲۲این برآمد ز آنچه احمد گفت در خم غدیرکه نباشد جز برای پیرو حیدر بهشت
23. ۲۳گر بعمر خود هزاران حج اکبر کرده‌ایبی‌ولای او مخواه از خالق اکبر بهشت
24. ۲۴خلق عالم جمله مشتاق بهشتند و ز جانهست مشتاق محب حیدر صفدر بهشت
25. ۲۵مادر نفس تو هرگه شد به بمهرش مطمئنپس ترا باشد بزیر مقدم مادر بهشت
26. ۲۶کس بگندم کی فرو شد باغ رضوان بوالبشرداد از کف در هوای کوی آن سرور بهشت
27. ۲۷جان فدای کوی آن سرور که هست از روضه‌اشمنفعل با آن صفای بی‌حد و بی‌مر بهشت
28. ۲۸از عبادت فی‌المثل گر بوذر و سلمان شویباز بخشندت بمهر خواجه قنبر بهشت
29. ۲۹تا مدیح او بدفتر زد رقم کلک صغیرشد ز فرط روح‌بخشی صفحه دفتر بهشت