1. ۱دف به کف مطربکی تیز هوشداشت چنین از ره معنی خروش
2. ۲کی عجب این جور و جفا تا به کیجور به این بی سر و پا تا به کی
3. ۳خلق به یک حلقه غلامی کنندخود به بر خواجه گرامی کنند
4. ۴من که به صد حلقه غلام‌ آمدمدایرهٔ عشرت عام‌ آمدم
5. ۵چند خورم از کف مطرب قفاچند بر آرم گه و بی‌گه نوا
6. ۶این سخن از سوز چو آن ساز گفتمطرب شیرین سخنش باز گفت
7. ۷نالی از این که‌ت ز چه بنواختممن پی بنواختنت ساختم
8. ۸ناله‌ات‌ آمد سبب وجد و حالمن به همین مایلم ای دف بنال
9. ۹ای دل دانا مکن از ناله بسدم مکش از ناله دمی چون جرس
10. ۱۰همچو دف از دوست خوری گر قفاآن ز وفا دان نه ز راه جفا
11. ۱۱چنگ‌وشت گر که دهد گوشمالهمچو نی از بهر دل او بنال
12. ۱۲دل که به دلدار ننالد صغیرمشت گلش بیش مخوان دل‌ مگیر