1. ۱خانه ما هست بسی تنگ‌تراز رحم مادر و صلب پدر
2. ۲هست همانا مثل ما در آنهمچو جنین در رحم مادران
3. ۳حجره و صحنش همه بر روی همپنج دو ذرع است زده ذرع کم
4. ۴بر حجراتش کند ار کس عبورفاتحه خواند به خیال قبور
5. ۵باد ز بیجائی و بیم فشارهیچ در آن خانه ندارد گذار
6. ۶دورهٔ هر سال در آن غم سرامیگذرد سخت دوشش مه به ما
7. ۷سختی آن خانهٔ بد چار فصلگردد از این فصل بدان فصل وصل
8. ۸فصل زمستان نکند آفتابهیچ در آن خانه ایاب و ذهاب
9. ۹واقعه بر عکس بود در بهارمه نشود دیده به شبهای تار
10. ۱۰لیک چو خورشید نماید طلوعتافتن اول کند آنجا شروع
11. ۱۱تا به شب آن خانه چو نیران کندگوئی ادا دین زمستان کند
12. ۱۲الغرض آن خانه که باشد بدهرتنگتر از چشم خسیسان شهر
13. ۱۳پر شده‌ امسال ز انبوه برفگشته پدیدار در آن کوه برف
14. ۱۴تنگ ز بس گشته بما آن قفسمی نتوانیم کشیدن نفس
15. ۱۵گویدمان برف که جای دگرزود گزینید برای مقر
16. ۱۶زود به بندید از این خانه بارزانکه در این خانه منم خانه‌دار
17. ۱۷حادثه بنگر که در این انقلابهم شده دیوار وی از بن خراب
18. ۱۸حاصل این قصه بود بی‌درنگاین که چو گردد به کسی کار تنگ
19. ۱۹بایدش از شکوه به بندد دهانورنه به تنگی بفزاید جهان
20. ۲۰ما که شکایت به زبان داشتیمشکوه ز تنگی مکان داشتیم
21. ۲۱هیچ نبخشید شکایت اثرجز که شد آن تنگ بسی تنگتر
22. ۲۲چشم صغیر است به لطف خدایدر طلب وسعت و تبدیل جای