1. ۱خطر چون برد بیرون از جهان رختبر احوال غریبش سوختم سخت
2. ۲همی با نفس خود گفتم که هین بازشد از دنیا یکی ز ارباب دین باز
3. ۳دریغ حسرتا دردا که هر دمز چندین ره قضا افزود دردم
4. ۴فرو بردند خاری در درونمکه چون گل پای تا سر غرق خونم
5. ۵سپهر آمیخت داروئی به جاممکه جاوید ازخواصش تلخ کامم
6. ۶به فرط گریه افتادم ز فریادچه بی منت سرشکم داد دل داد
7. ۷درین ماتم که ماتم گر ثباتممگر زین غم هلاک آید حیاتم
8. ۸اگر کردم فزع بر من نگیرندبرادر مردگان عذرم پذیرند
9. ۹صفائی آی و در اصلاح خود کوشچرا از خویشتن گردی فراموش
10. ۱۰از این زال عروس آذین بپرهیزز دامان مهره مهرش فرو ریز
11. ۱۱برادر را دعاکن کش به میعادولی در بزم خوبش جای بخشاد
12. ۱۲که ازنیک و بد اینجا می بماندخوشا هر کس که خود رفتن تواند
13. ۱۳به تاریخش رقم کن قصه کوتاهریاست نالد از مرگ رئیس آه