شاعر کلاسیک

صفایی جندقی

۱۲۳۵–۱۳۱۴ ق.جندق

یرزا احمد جندقى متخلص به «صفایی» دومین فرزند یغماى جندقى است که در سال ۱۲۳۶ ه.ق درخور، مرکز منطقهٔ جندق و بیابانک به دنیا آمد. مادر او هما سلطان از اهالى کاشان و از بستگان حاج ملا احمد نراقى (مجتهد مشهور شیعى) دومین همسر یغماى جندقى است. پدرش یغما، وی را به نام و تخلص ملا احمد نراقی که تخلص «صفایی» داشت «احمد» و «صفایی» نام گذاشت. میرزا احمد تحصیلات مقدماتى را در زادگاهش فراگرفت و سپس نزد پدر و برادرش (میرزا اسماعیل هنر) به تکمیل معلومات خود پرداخت. صفایى جندقى پس از سفرهایى به سمنان و تهران، روستاى جندق را براى اقامت برگزید و تا پایان عمر در همانجا از راه کشاورزى و دامدارى به امرار معاش پرداخت. صفایى جندقى در مدت حیات خود چهار همسر برگزید و از آنان داراى بیست فرزند شد که برخى از آنان اهل ادب و هنر بودند: محمدحسن کیوان ملقب به عمادالشعراء، میرزا محمدحسین متخلص به «فرهنگ» و متولد ۱۲۶۹ ه.ق، میرزا ابوالقاسم وفایى ادیب و خوشنویس و میرزا عبدالکریم که اغلب نسخه‌هاى دیوان صفایى جندقى به خط اوست. محمدحسن کیوان، فرزند ارشد صفایى جندقى از جانب ظل‌السلطان (حاکم اصفهان) به «عمادالشعراء» ملقب شده و در شعر از تخلص «خرد» استفاده مى‌کرده و منظومهٔ هزار و یکشب او حاوى داستان‌هاى نو و ابتکارى است و همو در شمار نخستین شاعرانى است که براى کودکان نیز شعر مى‌سروده‌است. فرزند او میرزا فتح‌الله مشهور به «کیوان ثانى» از شاعران منطقۀ بیابانک بوده و در شعر «پرویز» تخلص مى‌کرده‌است. دیوان چاپى صفایى جندقى شامل غزلیات، انابت‌نامه، رباعیات انابیه، رباعیات عاشقانه، ماده تاریخ‌ها، مراثى عاشورایى در ۱۱۴ بند، مثنوى «رقیه‌نامه» حاوى ۳۱۵ بیت، نوحه‌ها و ترجیع‌بند است که با تصحیح آقاى سید على آل داود توسط چاپ و انتشارات آفرینش در سال ۱۳۷۰ چاپ و منتشر شده‌است. آثار وی از روی نسخهٔ آماده شده به همت مرکز تحقیقات رایانه‌ای حوزه علمیه اصفهان در گنجور در دسترس قرار گرفته است.

جستجو در آثار صفایی جندقی

کلمه را تایپ کنید تا غزل‌ها و سایر آثاری که آن کلمه را دارند نمایش داده شوند.

به شعر مورد نظر بپر

شماره و قالب شعر را وارد کن — یک‌ضربی به همان صفحه می‌رویم.

آثار

غزلیات — ۴۰۵ اثر

شمارهٔ ۱

فلک سرگشته تر گردد که با ما • ندارد هرگز آهنگ مدارا

شمارهٔ ۲

مر‌‌‌ا دل خسته تر باید ز خارا • که در دست غمت پایم شکیبا

شمارهٔ ۳

کنون کز ملامت ترا نیست پروا • بکش تیغ بر ما بکش بی محابا

شمارهٔ ۴

اگر رخ تو بدین دست دلبری کندا • به مهر خود مه و خورشید مشتری کندا

شمارهٔ ۵

اگر جفاست تلافی به مذهب تو وفا را • هزار بار فزون کم بود جفای تو ما را

شمارهٔ ۶

زنهار الا یار دلازار خدا را • در پا مفکن عهد و نگهدار وفا را

شمارهٔ ۷

به نیم پرده که برداشت روی زیبا را • درید پرده ی پرهیز پیر و برنا را

شمارهٔ ۸

ز یار دیده بدوز ای نظر تماشا را • که حسرت است اگر حاصلی بود ما را

شمارهٔ ۹

ندارم فرصت از شوق گرفتاری تماشا را • مکن تعجیل صیاد اینقدر خون ریزی ما را

۱۰

شمارهٔ ۱۰

میسر نیست آزادی ز تنها غیر تنها را • پس از تنها به تنهایی نزیبد سر زنش ما را

۱۱

شمارهٔ ۱۱

شهره نه از عشق ما حدیث تو یارا • حسن تو مشهور ساخت قصه ی ما را

۱۲

شمارهٔ ۱۲

به نام آنکه روان آفرید تن ها را • زبان نهاد به کام از کرم دهن ها را

۱۳

شمارهٔ ۱۳

رو ترش ار کنی همی محتملم عتاب را • ور همه تلخ تر دهی منتظرم جواب را

۱۴

شمارهٔ ۱۴

آن کز جفا آموخت رسم و ره بیداد را • کاش از وفا آموزدت چندی طریق داد را

۱۵

شمارهٔ ۱۵

ای آتش از رخت به درون لاله زار را • صد داغ از بهشت تو بر دل بهار را

۱۶

شمارهٔ ۱۶

مردم عوض اشک فتد دیده ی تر را • تا از نظر انداخته ای اهل نظر را

۱۷

شمارهٔ ۱۷

آن کآفرید روز اول اشتیاق را • کاش آفریده بود علاجی فراق را

۱۸

شمارهٔ ۱۸

بهار آمد صبا زد چاک پیراهن به بر گل را • چرا چون فصل دی آهنگ خاموشی است بلبل را

۱۹

شمارهٔ ۱۹

الا ای باغبان بگذار یا بلبل دمی گل را • که تاب هجر گل تا سال دیگر نیست بلبل را

۲۰

شمارهٔ ۲۰

کنون که سایهٔ تیغ تو بر سر است مرا • چه غم ز تابش خورشید محشر است مرا

درباره‌ی صفایی جندقی

دیوان چاپى صفایى جندقى شامل غزلیات، انابت‌نامه، رباعیات انابیه، رباعیات عاشقانه، ماده تاریخ‌ها، مراثى عاشورایى در ۱۱۴ بند، مثنوى «رقیه‌نامه» حاوى ۳۱۵ بیت، نوحه‌ها و ترجیع‌بند است که با تصحیح آقاى سید على آل داود توسط چاپ و انتشارات آفرینش در سال ۱۳۷۰ چاپ و منتشر شده‌است.

آثار وی از روی نسخهٔ آماده شده به همت مرکز تحقیقات رایانه‌ای حوزه علمیه اصفهان در گنجور در دسترس قرار گرفته است.

۵۸۳

شعر در دیوان

۴۰۵

غزلیات

۸۳

رباعیات