1. ۱به نام آنکه روان آفرید تن ها رازبان نهاد به کام از کرم دهن ها را
2. ۲دهان و کام و زبانی به کار برد و در اوبه لطف تعبیه فرمود این سخن ها را
3. ۳صلای عشق به عشاق زد ز پرده ی شورپر از خروش و فغان ساخت انجمن ها را
4. ۴زچرخ در گذرد تا سرو بلبل و سارفزود فرهی از سرو وگل چمن ها را
5. ۵نهاد در کف ترکان مست ز ابرو تیغکه خفته در دل خون بنگر دیدن ها را
6. ۶نگاشت بر رخ خوبان زخط نقوش شگرفکه دل به چاه فتنه ها فتد و فتن ها را
7. ۷سپاه غمزه به چشم سیه سپرد و شکستبه صرف نیم نظر قلب صف شکن ها را
8. ۸عذار گل بدنان را لباس نسرین دوختکه لاله گون کند از خون دل کفن ها را
9. ۹اسیر زلف پریشان شوند تا جمعیقرار داد به موی بتان شکن ها را
10. ۱۰به قد سیم بران از حریر حسن بریدقبای ناز و قباکرد پیرهن ها را
11. ۱۱صفایی از صفت تنهای خصم جان نبردمگر تو یار شوی این غریب تنها را