1. ۱فتحعلی شه راد گیتی خدای اعظمکش آفتاب زیبد برخاک جبهه فرسای
2. ۲۱۲۵۰ق
3. ۳کام و بقای جان را تک زین سرای فانیبرداشت دست و بگذاشت در راه آخرت پای
4. ۴رفت از سپنج لانه زی ملک جاودانیتا جوید از پی جشن در هشت کاخ مأوای
5. ۵گفتم که ای به سوگت پنهان و فاش تا حشرآفاق را به دل ویل افلاک را به جان وای
6. ۶رفتی و ماند جاوید بر یاد رزم و بزمتصد نعره در دل کوس صد ناله بر لب نای
7. ۷سال رحیل او را پرسیدم از صفاییبا نالهٔ سبک‌سیر، با گریهٔ گران‌پای
8. ۸بسرود سوی قم پوی رویی به قبر وی کنبر گوی باد جاوید در صحن جنتت جای