1. ۱سیدهاشم ای ادیب حکیمای کمالت منزه از نقصان
2. ۲نورافزای دیده ی توحیدنار افروز دوده ی طغیان
3. ۳آسمان کمال را محورخاندان جلال را ارکان
4. ۴حکمای لبیب دانشمندهمه در مدرس تو ابجد خوان
5. ۵دعوی خصم پیش علم تو چیستکی ز آدم سبق برد شیطان
6. ۶از حضورت ظهور حق ظاهروز معانی عیان مقام بیان
7. ۷بر تو صادق خصایص بوذردر تو ثابت مکارم سلمان
8. ۸همه فعلت نصایح حزقیلهمه قولت مواعظ لقمان
9. ۹ای رسومت مرتب از سنتای علومت معین از قرآن
10. ۱۰ای صراط قویم را رهبرای نکات دقیق را برهان
11. ۱۱روی گردان ز رای و شبهه و شکرای تابان ز ظن و وهم وگمان
12. ۱۲جز توکشنید ای عدیم المثلز انس و جان هر که آشکار و نهان
13. ۱۳اختری صدفلک فرشته دروپیکری و اندرو هزار انسان
14. ۱۴چون در آرم معانی تو به لفظکش بود عاجز از بیان سحبان
15. ۱۵ذره جز خود چه لافد از خورشیدقطره جز خود چه راند از عمان
16. ۱۶ای دریغا که در ثنای توامنیست طول زمان و طی لسان
17. ۱۷دادمی ورنه داد مدحت توافصح از انوری به از سلمان
18. ۱۸الغرض خواستت چو صانع ملکخانه ای ز آب و گل کند بنیان
19. ۱۹آمد استاد پیرک ابراهیمبا یکی عقل پیر و بخت جوان
20. ۲۰اوستاد صنیع نادره صنعپیر پاکیزه دید قاعده دان
21. ۲۱طرفه طرحی شگرف ریخت رفیعکه از آن به عمارتی نتوان
22. ۲۲دلگشا مأمنی به از مینوکش ندیدی ندی کس به جهان
23. ۲۳رونق صنع سنماریشست پاک این به ناز لوح زمان
24. ۲۴میخ خجلت سپوخت بر بهرامننگ نکبت نهاد بر نعمان
25. ۲۵کاست شوکت به رتبت از مریخبرد سبقت به رفعت از کیوان
26. ۲۶شست رنگ از نگارخانه ی چینداغ حسرت کشید بر خاقان
27. ۲۷راست خواهی بدین بنای بدیعکش شد امروز مظهر این سامان
28. ۲۸کیست دار الاماره ی تبریزچیست شمس العماره ی طهران
29. ۲۹برد از یاد ساکنین زمیننقش بغداد و نام اصفاهان
30. ۳۰به تماشا سزد که حورالعینسوی جندق برون چمد زجنان
31. ۳۱در بهشت برین نیارامدبا چنین مسکنی دگر غلمان
32. ۳۲پی تعظیم خاک ایوانشراست خم گشته پشت هفت ایوان
33. ۳۳فرق دولت به عرش ساید اگردست گردون رسد به گردن آن
34. ۳۴با کمال ستایش این خانهتو در آن مثل ماه در سرطان
35. ۳۵یا چو بوذر به بنگه ربذهیا چو سلمان اسیر قید خسان
36. ۳۶دانمت قدر و جاه از اینها بیشخود کجا جوی و بحر بی پایان
37. ۳۷یونس آسا به کام حوت مقیمیوسف آسا فتاده در زندان
38. ۳۸همچو احمد به مأمن بوجهلهمچو مصحف به دامن عثمان
39. ۳۹برتو باری مبارک این مکمنتا مکین ناگزر بود ز مکان
40. ۴۰تن و جان بادت از فسون ایمنتا به مهد فراغ خفته امان
41. ۴۱دل و دستت چو بحر و کان کافیباشدی بحر تا مرادف کان
42. ۴۲عمر و عشرت تو را بود همدوشعز و عصمت تو را زید هم شان
43. ۴۳دوستت سال و ماه در شادیدشمنت هر چه سال و مه پژمان
44. ۴۴پوست بل مغز جو که در معنیجسم را نیست نسبتی با جان
45. ۴۵سال انجام این سرای سرهنامعین فتد به نام و نشان
46. ۴۶خواستیم از صفائیش تاریخپاسخی در کمال حسن بیان
47. ۴۷گفت پای زوال از ان کوتهبرد آب خورنق این بنیان
48. ۴۸۱۳۱۰ق