1. ۱وه وه از در برید فرخ فالبا خبرهای خوش رسید اینک
2. ۲کآن علی جامه عمر نامهشد ز دارالعباده سوی درک
3. ۳گشت خائین ولی نعمت راسختش آخر گرفت نان و نمک
4. ۴با همه شست و شق کمانی‌هااز قدر بر دل آمدش ناوک...
5. ۵با چنان دین که در غوایت کفربوده بوبکر را شریک و کمک
6. ۶باد رحمت به انگریز و ارسمرحبا بر هزاره و ازبک
7. ۷دین او اجتهاد و ظن و قیاسکیش او احتمال و شبهه و شک
8. ۸همه حرفش گزاف و بوک و مگرهمه امرش خلاف و کوک و کلک
9. ۹مهر و میثاق او به یک مازوکار و کردار او به یک کرچک
10. ۱۰قید اعناق عام کالانعامآنکه نامش نهاده تحت حنک
11. ۱۱بر سرش نی عمامه چاه بلاستکه درانباشته به خار و خسک
12. ۱۲مرجع ناس گشته بین نسناسخرس بنگر نشسته بر خرسک
13. ۱۳آنکه قعر سعیر مقعد اوستچند گاهی نشست بر توشک
14. ۱۴سگ گرگین نگر پلنگ شکارخرسوار مراغه بین و یدک
15. ۱۵داده از مسئله اصول و فروعپاسخی کی سوای فحش و کتک
16. ۱۶خود ز میراث هر که مرد و نماندحق وارث زیاده از ده یَک
17. ۱۷هر که در مال غیر با او ساختگفت نصف لنا و نصف لک
18. ۱۸داد حکم هزار خربزه زارهر که بردش به رشوه یک کالک
19. ۱۹از پی طمع یک وجب چوخاداده بر باد بارهای برک
20. ۲۰سوخت بهر چهار گز کرباسز آتش حرص او هزار فدک
21. ۲۱دست‌ها از عناد او به خدایپای‌ها از فساد او به فلک
22. ۲۲ز اعتسافات این ظلوم جهولناله‌ها بر سماک شد ز سمک
23. ۲۳کرده از دود آه اهل زمینبه تظلم سیاه روی فلک
24. ۲۴رانده شنعت به کیش و ملت ویدین زردشت و مذهب مزدک
25. ۲۵کرده نفرین بر او جماد و نباتجن و حیوان و آدمی و ملک
26. ۲۶پخت دانی که بهر او این نانآنکه کرد از نخست غصب فدک
27. ۲۷زن به مزدی چو وی نخواهی یافتربع مسکون ببیزی ار به الک
28. ۲۸تا در آتش سکون سمندر راستتا شنا می‌کند در آب اردک
29. ۲۹دوستانش مقیم آتش دلچون سمندر چه بیش و چه اندک
30. ۳۰دشمنانش ز آبرو دلشاداردک آسا جدا جدا هر یَک
31. ۳۱تیز اعدا به سبلت احبابشبیش یا کم چه بزرگ تا چه کوچک
32. ۳۲الغرض چون بشیر فرخ پیداد این مژده گفت بشری لک
33. ۳۳غاصب‌الضیعه قد فنی و ردیناصب‌الشیعه قد فنی هوی و هلک
34. ۳۴پی تاریخ او صفائی گفترفت آمیرزا علی به درک
35. ۳۵۱۲۷۶ق