1. ۱اوستاد سخن ابوالحسن آنکبی سخن یک تنش نظیر نبود
2. ۲هفت اقلیم را به نوک قلمقفل درهای نظم و نثر گشود
3. ۳چار گوهر یکی چو او به صفاتقرن ها نارد از عدم به وجود
4. ۴مدح وی نیست حد ما زیراکه برون است مدحتش ز حدود
5. ۵چو از سر شوق شد به پای رضااز سرای فنا به دار خلود
6. ۶بار الها به حق پاک نبیعلت غائی اساس وجود
7. ۷سبب آفرینش همه خلقزیب بخشای ملک غیب و شهود
8. ۸کآن ضعیف فتاده را از پایدستگیری کنی به حسن ورود
9. ۹خامه عفو درکش از کف لطفبر گناهانش از فراز و فرود
10. ۱۰حشر فرمائیش به اهل وداداز در رحمت ای کریم و دود
11. ۱۱مرمرا هم به لطف خود می بخشزنده پیش از قضا چه دیر و چه زود
12. ۱۲چون به حکم مغایرت همه عمرفاش و پنهان ز خلق می فرسود
13. ۱۳پی تاریخ وی صفائی گفتجان یغما ز نیک و بد آسود
14. ۱۴۱۲۷۶ق