1. ۱آمد دم سپید دم آن ماه لشکریتابنده تر بروی ز خورشید خاوری
2. ۲زان پیشتر که سر زند از مشرق آفتابتابید در سراچه من ماه و مشتری
3. ۳از سیم خام ساخته سروی سپید فامبالای سرو مشک تر و لاله طری
4. ۴سوسن نچیده بودم از شاخ نارونسنبل ندیده بودم از مشک تاتری
5. ۵نرگس که دیده سر زند از چنبر هلالیا آفتاب خاوری از سرو کشمری
6. ۶جز طره سیاهش بر گونه چو ماهمن اهرمن ندیدم و در خانه پری
7. ۷ماند ببرده حبشی در خط تتارآن طره تتاری بر روی بربری
8. ۸هندو نشسته است بایوان آفتابجادو گرفته خانه اختر بساحری
9. ۹سر زد ز شرق خانه این خاکسار یارخورشید صبحدم که کند ذره پروری
10. ۱۰در چنبر بتاب سر زلف او ببندخورشید کارخانه این چرخ چنبری
11. ۱۱بنشست همچو ماه که در خانه شرفپهلوی من که بودم بر ماه مشتری
12. ۱۲مشکوی من معاینه شد دکه تتاراز بسکه ریخت مشک تر از موی عنبری
13. ۱۳ز آنموی تا کمر که نهادست سر بکوهگر کوه باشد از کمر افتد ز لاغری
14. ۱۴جان کی برد کس از کف آن ماه جنگجوکش لاله جوشنی کند و مشک مغفری
15. ۱۵من تشنه حال و در دهن او زلال خضرمن تلخکام و در لب او قند عسکری
16. ۱۶نازم بنقش صورت آن بت که پای زدبردست نقش مانوی و صنع آزری
17. ۱۷انگشت احمدیست که زو ماه را شکافابروی یار یا بسپر تیغ حیدری
18. ۱۸شاهی که بندگان در دولتش کنندسلطانی ملوک و گدایان مظفری
19. ۱۹سلطان آسمان ولایت که لایزالبا اوست پادشاهی و با چرخ چاکری
20. ۲۰از خاک کرد رایت محمودی آشکاراز گرد راه راهروان چتر سنجری
21. ۲۱کرد استماع چرخ طنین ذباب اوبر پشت پیل هندوی از کوس نادری
22. ۲۲ایدل ز هر گدا مطلب مکرمت که نیستدر شوره زار منبت گلهای احمری
23. ۲۳دنیا دنیست نیست باقبالش ارتفاعدر زیر پای تست چه جوئی ازو سری
24. ۲۴سر نه ب آستانه بار ولی امرای آنکه جست خواهی بر خلق سروری
25. ۲۵ای بنده گدای در پادشاه فقراز خاکپای کن بسر شاه افسری
26. ۲۶موسای وقتی آن ید بیضا دراز کنکوتاه کن فسانه فرعون و سامری
27. ۲۷سنگی که پای تست برو دست حق زندبر فرق آسمان کند ار با تو همسری
28. ۲۸پیچیده کوه بر سر خارای لعل گونپوشیده دشت بر تن دیبای ششتری
29. ۲۹آمد گه ربیع و دم باد کیمیاستسنگ سیاه کرد ببر جامه زری
30. ۳۰می خور بطرف سبزه که گسترد گل بساطتا باد مطربی کند و مرغ شاعری
31. ۳۱بلبل بدیهه گوید با نطق بو نواسقمری قصیده خواند باطبع بحتری
32. ۳۲آئینه ئیست جام جم ایدل که زو بپاستدر پیش سیل حادثه سد سکندری
33. ۳۳اسکندری تو لیک ز آب حیوه دورمی خضر کش در این ظلماتست رهبری
34. ۳۴زان باده ولایت مطلق کزوست صافمرآت آفتاب وجود از مکدری
35. ۳۵بنشان نهال صدق که آرد ببار حقای مستمع که مدعیانند مفتری
36. ۳۶بر کن درخت آز و منبت که ایندو صنواز بیخ جهل رسته و بار آورد خری
37. ۳۷ای جد نه پدر ببر از چار مام طبعپیوند دل که نیست درو مهر مادری
38. ۳۸این عنصر لطیف که گنجینه خداستدر سینه تو دل بکن از جسم عنصری
39. ۳۹قطب تو دل تو دایره مرکز ولیبر دور مرکز خود بنمای پرگری
40. ۴۰بفروش خویشتن که خریدی خدای راای بی خبر ز عالم این بیع و این شری
41. ۴۱در کوه امر استقمت نیست سنگ کاهتازین پل دقیق تر از موی نگذری
42. ۴۲باید هزار بار نهی پوست مار وارتا این حجاب ششدر نه توی بردری
43. ۴۳جز دست مرتضی که زند مر حب تراگردون که آختی چو یهودان خیبری
44. ۴۴عنتر کشست و عمرو فکن ذوالفقار امربگذار ایدل از سر عمروی و عنتری
45. ۴۵سنگ عرض بریز که دریای معرفتدر راه تست و گوهر دریاست جوهری
46. ۴۶نقاد گوهرست بمرصاد اقتصاددربار تست سنگ و بصد ننگ میبری
47. ۴۷ور گوهرت بدست نیامد مبر سفالکاین بار می نیرزد هرگز بدین کری
48. ۴۸برخور به پند من که بود آب خضر روحباشد کزین حیات خداداد برخوری
49. ۴۹پر کن ز گوهر خرد انبان افتقارتا جای خس نماند در ظرف از پری
50. ۵۰بهر نثار پای گدایان راهرودر راه حیدری بره انجام جعفری
51. ۵۱سلطان عرش دل اسد غاب غیب ذاتکز قاب هر دو قوسش گامیست برتری
52. ۵۲الحق که داد داد ولایت چنانکه دادپیغمبر مؤید داد پیمبری
53. ۵۳سر رشته حقایق در دست امر اوستاینست پادشاهی واینست مهتری
54. ۵۴ما بنده طریقت این خاک درگهیمبا دست پیش همت ما گنج قیصری
55. ۵۵برگاه سلطنت ندهم خانقاه فقرعرش خداست خانه با این محقری
56. ۵۶ما را چه اعتناست بتاج شهی که هستدرویش را کلاه نمد افسر سری
57. ۵۷خاکی که پای ما بسر اوست کیمیاستای سر بباد داده پی زر شش سری
58. ۵۸دست ملوک خاک شد و گرد و ره نیافتما را بعطف دامن دلق قلندری
59. ۵۹در دور ناصریست ظهور کمال منبا اینکه بی کمال بود دور ناصری
60. ۶۰محمود نیست دوره ما را ولیک هستبر تارک چکامه من تاج عنصری
61. ۶۱محمود ماست حکمت غرای بی نیازمسعود ماست معرفت ذات تنگری
62. ۶۲چشمم بروی شاهد و گوشم ببانگ چنگبر روی دست من سر آن زلف سعتری
63. ۶۳من در خمار بودم و آن لعل میفروشمن تشنه کام و بر کف او جام گوهری
64. ۶۴او داد من گرفته ز دم صاف تا بدردمن تر دماغ عطسه آن جام عنبری
65. ۶۵میخانه خانه من و می در سبوی منبسم الله ای حریف من ار باده میخوری
66. ۶۶ما خود صفای مست دل از دست داده ایمجز یار مانداند آئین دلبری
67. ۶۷دادم بدوست دل که مرا جان دهد بعشقغافل که عشق سازدم از جان و دل بری
68. ۶۸برد آنچه داشتم من از پای تا بسرپنداشتم که عشق تو کاریست سرسری
69. ۶۹اول بجسم مرده دلان فیض روح دادبنمود عاقبت به رگ روح نشتری
70. ۷۰ای پادشاه مطلق موجود کائناتکی بنده بر خدای تواند ثناگری
71. ۷۱عشق تو گلشنیست که از آتش هواشبر خاک میچکد گل بشکفته از تری
72. ۷۲روح تو بر اراضی عیان ماسواستخورشید آسمان وجود از منوری
73. ۷۳کحل الجواهر بصر آفتاب کردجسم تو خاک ره سپر فدفد غری
74. ۷۴بر آن روان چرخ مدار از ملک سلامبر این تن نهفته بخاک از خدا فری