1. ۱بیان حکمت الصوم لیست سر سخنسپس که روزه مریم گرفته بودم من
2. ۲کسیکه روزه مریم گرفت کرد افطارز خوان دولت دیدار دل بوجه حسن
3. ۳کدام دل نه همان مضغه صنوبر فامکه سخت تر بود از سنگ در سراچه تن
4. ۴بل آن لطیفه روحانی بلند مکانعیان بصورت انسان و سیرت روشن
5. ۵تهی ز غیر خدا روزه دار روزه گشابروی یار که افطار اوست از دیدن
6. ۶خدای فرمود الصوم لی باحمد پاککه جان زنده دلانش نیازمند بدن
7. ۷شکم نمودن از نان تهی نه روزه اوستز غیر او دل خود کن تهی بسر و علن
8. ۸تو احمدی باحد متصل شو از ره ذاتکه وحدتست وطن هان بگیر راه وطن
9. ۹گرفت روزه که افطار اوست دیدن دوستز غیر دوست بپرداخت خانه و برزن
10. ۱۰تو روزه دار بخون خدا کنی افطارمریز خون ولیش ای خدای را دشمن
11. ۱۱ولی او بمثل سرو جویبار خداستحبیب او بصفت شاخ نخله ذوالمن
12. ۱۲باره تعب این شاخ نخل یار مبربتیشه ستم این سرو جویبار مکن
13. ۱۳همی نگویم پر کن شکم زنان حرامچنو که گردد بیت الحرام بیت حزن
14. ۱۴طعام عرشی جوعست و آب عشق عطشنه آنکه تا بلبان آیدت برنج و لبن
15. ۱۵برنج او همه عقلست و شیر او همه علمشراب وحدت او بی لبست و کام و دهن
16. ۱۶ولیک گویم اعراض جمله مفترضندپی فزایش آن جوهر بزرگ ثمن
17. ۱۷نماز و روزه عرض هر دو مفترض که همیکمال یابد ازین حادثات عقل کهن
18. ۱۸تراست نفس چو ضحاک و شهوت و غضبشزهر دودوش ببالیده چون دو مار شکن
19. ۱۹فکن بدیده افعیش ناوک آرششکن به کله تازیش گُرزهٔ قارن
20. ۲۰چنو فریدون با گُرز گاو سار برآردمار نفس چو ضحاک تازی ریمن
21. ۲۱مخور فریب و فسون سپهر شعبده بازکه کس نماند ز دستان این دو رنگ ایمن
22. ۲۲مرا که دستش بر گونه گشت نیلوفرز دیده روید زان لطمه گران روین
23. ۲۳تنم چو سوزن و چون رشته اشک متصلمز سوز دل که بتنگیست چشمه سوزن
24. ۲۴تواتر شرر او چو مهر در کانونتقاطر بصر من چو ابر در بهمن
25. ۲۵صفا مجوی ز باغی که ورد او همه دردوفا مخواه ز ملکی که مرد او همه زن
26. ۲۶بسیرت زن مردان بصورتند و لباسزناف صورت آهو نزاد مشک ختن
27. ۲۷کجا توانی شد آشنای قدس خلیلترا که باشد در سینه آن سترک وثن
28. ۲۸خلیل وقتی اگر بشکنی به تیشه عزمبت هوی را کش سر نهاده ئی چو شمن
29. ۲۹تو شاهباز بلند آشیان عرشی و بازچنو که فاخته طوق هواست در گردن
30. ۳۰تو ای جم جبروتی بساط عالم پاکچو مور از چه درین خاک مانده ئی بلگن
31. ۳۱در آ ز چاه طبیعت چو شاه مصر وجودترا که منطقه عقد اقتداست رسن
32. ۳۲نئی تو بیژن ای زیر رانت رخش خردتهمتن خود مگذار در چه بیژن
33. ۳۳سوار رخش خرد شو ز هفتخوان بدرایرکاب زن بدهان طبیعت توسن
34. ۳۴تو بام خانه دل را تمام روزن کنکه آفتاب شهودت بتابد از روزن
35. ۳۵که تا ببینی آئینه جمال خداستحقیقت دل اگر دور داریش ز درن
36. ۳۶همی خدای کند جلوه از جمیع جهاتیکی شوند سهیل یمان و نجم پرن
37. ۳۷همی بزاید توحید از مشیمه کونکه مام کثرت بر وحدتست آبستن
38. ۳۸اگر نزادت زین مام طفل وحدت ذاتازین نزادن دانم چه خواهدت زادن
39. ۳۹دوئی سیاه کند جامه چون شب ظلماتاگر بپوشد وحدت ز نور پیراهن
40. ۴۰ز نور واحد یزدان پاک روز کثیرسیاه گردد چون روزگار اهریمن
41. ۴۱چو در نوردد فراش امر فرش زمینره سرای عدم بسپر و بساط ز من
42. ۴۲زند بملک شبیخون تجلی ملکوتمکان گریزد در لا چو دزد در مکمن
43. ۴۳دو دست هستی موهوم ما سوای خدادر سراچه لا کوبد و گریوه لن
44. ۴۴بغیر ذات موحد که اوست باقی و بسکسی نگردد توحید را بپیرامن
45. ۴۵ز روی شاهد وحدت برافکنند نقاببکوری دل و چشم مخالف کودن
46. ۴۶مخالفان را ره نیست در سراچه قدسکه راز دان نفرستد ببوستان راسن
47. ۴۷موحدان را دل خانه حقیقت اوستکه آفتاب نماید بر آسمان مسکن
48. ۴۸بخانه دل مرد موحدست خدایچه غم ز مشرک بگشاید ار بیافه دهن
49. ۴۹اگر ز فقر بمیرد عدو چه باک مراکه گنج دارم در آستین و در دامن
50. ۵۰اگر خدای کند جلوه پادشاهان رادهد ببنده توحید یاره و گرزن
51. ۵۱چه غم ز تیر بلا لا آله الا هوستتن مرا گه باران تیر چون جوشن
52. ۵۲ددان زنندم تهمت باتحاد و حلولنعوذ بالله ازین زشت شیمت و دیدن
53. ۵۳بدانش خود نازل کنند درک ملوکازین عقیده ستغفار ازین خطا شیون
54. ۵۴گمان برند که باز سپید ساعد شاهچرد ز روزی عصفور ریزه خوار ارزن
55. ۵۵کجا که وحدت کو غیر تا حلول کندخدای در او این شرک بیکرانه و من
56. ۵۶خدای داند اگر پر زند بغیر خدایچو اوج گیرد باز یقین ز خانه ظن
57. ۵۷تو چون سمن کن صورت ز غازه کثراتبباغ دنیا بس کوتهست عمر سمن
58. ۵۸اگر دو عالم دشمن شوند لاتیاء/سبجرم وحدت و از شرک دوست لا تاء/من
59. ۵۹بباغ کثرت این راسن کثیف مبویکه هست گونه توحید چون گل و سوسن
60. ۶۰مبین بقامت پست بنفشه کثراتکه قد گلبن توحید ماست سرو چمن
61. ۶۱پرند وحدت ما جوهریست آینه فامکه از صفاتش صیقل بود ز ذات مسن
62. ۶۲مرا که نغمه منصوریست در مزمارچه دهشت از زبر دار کم خداست مجن
63. ۶۳نکرده سیر سر دار کی شود بیدارز خواب هستی این دیدگان دیده و سن
64. ۶۴مرا که در بن عمان وحدتست مقامبزیر پای بود سنگریزه در عدن
65. ۶۵اگر نه خیمه درویش بود سر وجودزمانه دوختی از بهر کائنات کفن
66. ۶۶اگر نه نغمه توحید بود زیور گوشزبان هستی بود از بیان او الکن
67. ۶۷یکیست شاهد و مشهود و آشکار و نهانجز آنکه هست بگلزار نیست در گلخن
68. ۶۸بچشم حق بین غیر از خداست نقش دومکه دید احول یزدان که نیست ها اهرن
69. ۶۹ببین بخرمن کثرت که روی وحدت ذاتازوست تابان چونانکه ماه از خرمن
70. ۷۰نه همچو ماه و چو خرمن که غیر یکدگرندمن و تو غیر خدا نیست ای حجاب تو من
71. ۷۱پی شناختن حق تو خویش را بشناسخدای خواهی غیر از خدای را بفکن
72. ۷۲چراغ هستی ما راست روغن توحیدچگونه سوزد هرگز چراغ بی روغن
73. ۷۳مرا که باده وحدت بجام سر صفاستچه غم که بهره ظلمانی است دردی دن
74. ۷۴دل صفای صفاهان بزرگ خانه اوستکه بوی رحمن می آید از شمال یمن
75. ۷۵ز آب و خاک یمن کس شنید بوی خدانه بل ز باطن اللهی اویس قرن
76. ۷۶مرا دو دیده مبیناد با وجود خدایگر آسمان و زمین بیند و تلال و دمن
77. ۷۷مرا وجود نماناد غیر وحدت اگرکند مشاهده در شوره زار و در گلشن
78. ۷۸کسیکه صاحب این دیده نیست پیش فنابود چوخانه که در راه سیل بنیان کن
79. ۷۹کسیکه صاحب این دیده آفتاب برینچو گوی باشد و قوس کمال او محجن
80. ۸۰مرا بگوهر ایمان گمان بد مبریدکه شاه به ازین دانه نیست در مخزن
81. ۸۱حرامزاده بود بد پسند گوهر پاکبویژه آنکه بود شاهوار در معدن
82. ۸۲بحق وحدت بیچون که قبه ملکوتچو پایه دل من نیست محکم و متقن
83. ۸۳خیال خلق چو دوک عجایزست و مرابدست عقل حسام ملوک شیر اوژن
84. ۸۴اگر بجنبد تیغ تمام روی زمینبموی من نتواند شکست داد و شکن
85. ۸۵مرا که در کنف امن و حدتست مقامحدود ملک مصونست از فنون فتن
86. ۸۶ب آفتاب نیارد نهاد پنجه ز کالز شاهباز نتاند گرفت بال زغن
87. ۸۷کسی که همره دیوست در گریوه اوطلوع کی کند آن آفتاب زهره ذقن
88. ۸۸نشسته در دل من تا دماغ کرده پریشتبارک الله از آن دو طره رهزن
89. ۸۹نماند از من جز هیکلی چو خط مدیرولی چو نقطه موهومش از درون آون
90. ۹۰مدیر و نقطه دو موهوم گر نماند چه باکخدای ماند و بس لا تخف و لا تحزن
91. ۹۱تمام او شد حتی الورید والشریانروان و جان و دهان و دل و زبان و سخن
92. ۹۲امین سرم و ذات و صفات و فعل واثربدوست دادم و جز این نداشتم ماء/من
93. ۹۳جریده گشتم و پرداختم قفس بهواشکه زندگانی عشاق اوست در مردن