1. ۱ای چرخ گرد گرد مکش زارمخیره مگرد در پی آزارم
2. ۲بسیار آسیات کند گردشکم سوده کن ز گردش بسیارم
3. ۳ثابت نئی بسیرت خود کمترتهدید کن ز ثابت و سیارم
4. ۴من مرکز زمین نیم و جورتگردد بدور چون خط پرگارم
5. ۵کاسد مکن که تاجر تجریدمای مشتریت مفلس بازارم
6. ۶فاسد مکن که قافله چینممشک ترست تعبیه در بارم
7. ۷بیزار کردیم تو ز خود آوخکز هستی تو و خود بیزارم
8. ۸طومار وار پیچم و کردارتتبتست در مطاوی طومارم
9. ۹پندارم از تو کین کشم و غافلکاین لقمه نیست در خور پندارم
10. ۱۰دائم بر آن سری که بیوباریای اژدهای مردم او بارم
11. ۱۱مجبور کردیم بگرفتاریپنداشتم که فاعل مختارم
12. ۱۲مختار بودم از دل و از قالببر صد هزار درد گرفتارم
13. ۱۳در بند چار عنصر ظلمانیاز این مزاج مختلف آثارم
14. ۱۴ظلمت نیم تجلی نورم منظلمت گرفته دامن انوارم
15. ۱۵آبم ولی نه دستکش خاکمنورم ولی نه دستخوش نارم
16. ۱۶خاک بسیط مرکز توحیدمباد بزان گلشن اسرارم
17. ۱۷نار نزاده زاهن و از سنگمورد نرسته از گل و از خارم
18. ۱۸من پر کاه بودم و غم صرصرسنجیده بود چرخ بمعیارم
19. ۱۹ایدون بسنگ کوه گران سنگمبل کوه را بکوبد پیکارم
20. ۲۰باز و شگال چرخ نرنجاندبا چون منی که ضیغم ناهارم
21. ۲۱من شیر مرغزار الوهیتآهوی قدس طعمه و ادرارم
22. ۲۲برقاب هر دو قوس کنم جولانعشق دلست رفرف رهوارم
23. ۲۳کی میرسند قافله گردونبر گرد من که قافله سالارم
24. ۲۴چندین هزار دور ربوبی منپیشم ز چرخ و آخر ادوارم
25. ۲۵اطوار را بدائره ام ساریدر نقطه نهایت اطوارم
26. ۲۶سیر جماد کرده شدم نامیحیوان چرید یاسمن و خارم
27. ۲۷حیوان شدم نه خار و نه گل بودمز آدم شکفت نوگل گلزارم
28. ۲۸انسان شدم بکار طلب رفتممطلوب گشته باز طبکارم
29. ۲۹سلاک راست چار سفر من خودعمریست در کشاکش اسفارم
30. ۳۰سیر منازل سفر ثانیبیرون بود ز حیز گفتارم
31. ۳۱بیرون بود ز خواب و خور و غفلتسیر عوالم دل بیدارم
32. ۳۲من بنده دلم که درین ظلمتبنمود راه روشن هموارم
33. ۳۳طی کرد بر عالم ناسوتیتا بار داد در حرم یارم
34. ۳۴بار خودی ز دوش بیفکندمبر شکر آنکه محرم این بارم
35. ۳۵بگذشته از زمان هله فانی دردیهور و دهر و سرمد و دیهارم
36. ۳۶بر ملک و بر ملک شده ام قاهرمقهور عشق قاهر قهارم
37. ۳۷از خاک ین دو دار نیالودمشهپر که باز ساعد دادارم
38. ۳۸از بلبلان گلشن لاهوتمبرگ ولایتست بمنقارم
39. ۳۹آن ناوکم که بر هدف توحیداز سر نشسته تا بن سوفارم
40. ۴۰آئینه شهودم و میتابدخورشید یار از درو دیوارم
41. ۴۱صد ره درین مشاهده روشن تراز آفتاب آینه کردارم
42. ۴۲بالا ترم ز پستی و از سستیدر ماء/منی بلندم و ستوارم
43. ۴۳دریای پر ز خون بودی وحدتبحر محیط او من نهمارم
44. ۴۴خون تمام هستی ازین دریاباشد بگردن دل خونخوارم
45. ۴۵بر آفتاب و ماه فلک سلطاندرویش فقر حیدر کرارم
46. ۴۶مست می ولایت موجودماین خمر را بخانه خمارم
47. ۴۷با یازده خلیفه پس از حیدریارم چنانکه دشمن اغیارم
48. ۴۸اغیار کیست مقدرت مهدیدجالها فشرده بمنشارم
49. ۴۹کشتم جنود نفس بهیمی رادر ملک خویش قاتل کفارم
50. ۵۰آتش زدم بمملکت شرکتشر نیستم شراره اشرارم
51. ۵۱در شاعری مقنن قانونمبینی چو ژرف بینی اشعارم
52. ۵۲دریای بی نهایت و بی قعرمپیداست از تشعب انهارم
53. ۵۳هان غوص کن گهر بر سلطان برمن بحر پر ز گوهر شهوارم
54. ۵۴بحرم محققست ز امواجمابرم معینست ز مدرارم
55. ۵۵سر رشته خدات بدست آیدگر سر نهی برشته گفتارم
56. ۵۶ایمن شوی ز سنگ سبکسارانگر نشمری بسنگ سکبارم
57. ۵۷طاوس نیستم که تنم بر پرمن کی بفکر درهم و دینارم
58. ۵۸رهزن نیم بسبک دغل بازاناما بهوش باش که طرارم
59. ۵۹داود وادیم که جبل گیردرقص جمل ز نغمه مزمارم
60. ۶۰در زیر بار عشقم چون اشتربر دست یار باشد ماهارم
61. ۶۱زالایش دوئیست دل صافیمکنون سر عترت اطهارم
62. ۶۲مشهور دهرم ازدم منصوریمنصور وار بر ز بر دارم
63. ۶۳من کاه نیستم که اگر خیزدباد از ختن برد زی بلغارم
64. ۶۴نز هیبت بخار چنو کوهمکافتد ز لرزه کیک بشلوارم
65. ۶۵از چرخ و کوه و بحر و برم برتربیرون ز هر چهارم و هر چارم
66. ۶۶چونان نیم بدست و دم نائیدرهای و هوی وحدت ناچارم
67. ۶۷جان کیست جسم چیست کزین ساغرنه سر بجای ماند و نه دستارم
68. ۶۸دائر بدور خویشم و چابک تراز آفتاب گنبد دوارم
69. ۶۹دنیی است جیفه طالب دنیی سگسگ نیستم چه کار بمردارم
70. ۷۰اشرار را ز رشته رقیتحرم صفای باطن احرارم
71. ۷۱خورشید آسمان صفا هانمنور و ضیاست حکمت و کردارم
72. ۷۲از بندگان شاه خراسانیشمس هدی رضا سر ابرارم
73. ۷۳بر روح کفر آژده سوهانمبر چشم شرک تافته مسمارم
74. ۷۴آنرا که نیست مور در سلطاندر آستین دیده و دل مارم
75. ۷۵در بند عشق سلسله طهگر نیستم مقید زنارم
76. ۷۶دارم زمام ملک و ملک بر کفدر کار هر دو کونم و بیکارم
77. ۷۷قدرم بپای فرق فلک سایدغم نیست گر نداند مقدارم
78. ۷۸پا تا بسر خرابم ازین کثرتدر شهر بند وحدت معمارم
79. ۷۹نو کیسه نیستم زر دولت راگنجور گنج و کان کهن بارم
80. ۸۰از ذرگان شمس شموسم منروشنگر شموسم و اقمارم
81. ۸۱در باغ عزتم گل بینائیخارت بدیده گر نگری خوارم
82. ۸۲زنهار خوار نیستم ای رهرومشکن اگر درستی زنهارم
83. ۸۳منگر بدینکه خواند خری ناقصیا منحرف مزاجی بیمارم
84. ۸۴بنگر بدینکه مکرمت باریپرداخت چل صباح بتیمارم
85. ۸۵در من نماند گل که نکشت آن شهو اب حیات داد بتکرارم
86. ۸۶تکرار چیست جلوه وحدانیبیخست و شاخ و برگ و گل و بارم
87. ۸۷چون شمع روز مرده و شب روشنبین روز روشنست شب تارم