1. ۱ز سلاک آنکه یحیی بین معاذستازین می جان او را التذاذست
2. ۲ز ری بنوشت بر طیفور بسطامکه ای سرمست این میخانه وین جام
3. ۳شدم از باده عشق آنچنان مستکه از یک جرعه دیگر شوم پست
4. ۴چو دید این نامه آن سلطان تحقیقندید اندر سطورش جان تحقیق
5. ۵جواب کتب وی در ظهر مکتوببکتب اینگونه داد آن سر محبوب
6. ۶که صید باز در خورد مگس نیستبعالم تنگ روزی چون تو کس نیست
7. ۷ببیدای تجلی شرزه شیریولی دیر آشنا و زود سیری
8. ۸سقانی عند ربی مذابیتفما نفد الشراب و مارویت
9. ۹بنوشم گر هزاران جام دیگرشوم من تشنه و آن می فزونتر
10. ۱۰زدم دریا و چونان بحر قلزملب من خشک و جانم در تلاطم
11. ۱۱سرما واستان پیر آگاهکه او داند تمیز را از چاه
12. ۱۲گروهی سالم و قومی سقیمندسراسر بر صراط مستقیمند
13. ۱۳کم و بیش و پس و پیش این قوافلباصل خود گشایندی رواحل
14. ۱۴یکی را مرجعستی اسم هادییکی را المضلستی منادی
15. ۱۵تمامی مستقیمست این مسالکولی باشد ضلالت را مهالک
16. ۱۶درین گمراهی و تاریکی و چاهتو باری چنگ زن بر حبل الله
17. ۱۷که حبل الله بر ماهست و ماهیمحیط ای یوسف چاهی کماهی
18. ۱۸توئی خود یوسف مصر هدایتز اخوان مانده در چاه غوایت
19. ۱۹ازین خوان و از این چاه بگریزچو دود از تار و گرد از خاک برخیز
20. ۲۰تو چونان گرد گر بر خیزی از خاکنشینی بر هوا چون آتش پاک
21. ۲۱گر از بند هوی جستی سمائیجم خاک و سلیمان هوائی
22. ۲۲نهایت نیست زین اندیشه بگذربکن این خار و از این ریشه بگذر
23. ۲۳اگر پاید هزاران سال سالکبهر آنی کند طی مسالک
24. ۲۴هزاران سال باز از جلوه ذاتجدیدست آنچه می بیند ز لذات
25. ۲۵ندارد جلوه ذاتی نهایتکه باشد ذات حق بیحد و غایت
26. ۲۶ندارد بخل و فیاض قدیمستغنی الذات و وهاب و کریمست
27. ۲۷ز ما فیض و جوبی منقطع نیستدلیلی بهتر از عبدی اطع نیست
28. ۲۸توانی مثل او شد در عبادتطریق درک معنی ترک عادت
29. ۲۹خدا بی پرده از هر ذره پیداستحجاب دید ابنا دین آباست
30. ۳۰خدا یا ترک عادت دین ما کنبتن پیراهن عادت قبا کن
31. ۳۱که این عادات عادست و ثمودستعبادت در صراط رب هودست
32. ۳۲صراط مستقیم اوست شاملندارد استقامت نقص کامل
33. ۳۳صراط نقص ناقص مستقیمستکه نقصانات ارکان جحیمست
34. ۳۴کمان را این کجی جز راستی نیستکمان گر کج نباشد راستی نیست
35. ۳۵مرا گر کژ نباشد ابروی دوستستردن را سزد موئیست بر پوست
36. ۳۶ولی کژ روید ار سرو خیابانبیندازش که باشد نقص بستان
37. ۳۷وگر کژ رست بالای صنوبربکن بیخش که باشد آفت سر
38. ۳۸ولی گر کژ نباشد پشت شمشیربه نشکافد دم او گرده شیر
39. ۳۹برین مقصد که راه از حصر بیشستصراط هر کسی بر حد خویشست
40. ۴۰یکی را میبرد بر عرش اعظمیکی را میکشاند تا جهنم
41. ۴۱ز هر تخییل و هر تسویل خالیستبنص قول قدسی لا ابالیست
42. ۴۲یکی از بعد چندین سال طاعتشدش آزین گردن طوق لعنت
43. ۴۳یکی با ارتکاب فعل منهیبمنشور خلافت یافت انهی
44. ۴۴نه با آن و نه با اینست در جورعطای اوست هستی را بهر طور
45. ۴۵مراتب پای تا سر باشد از اواز او خارج نباشد یک سر مو
46. ۴۶مدیر دار هستی جز خدا نیستبدیدارم سر موئی خطا نیست
47. ۴۷بدایات و نهایات اندر او گمکه پیدا گشته از اوهام مردم
48. ۴۸بدراعه مهست و درع ماهیبراز ابعاد و بیرون از تناهی
49. ۴۹اگر بدوست مسبوق قدم نیستاگر ختمست ملحوق عدم نیست
50. ۵۰چو شد بی منتهی آن مقصد پاکنباشد انتهی در سیر سلاک
51. ۵۱نهایت دارد ار گوید ز کملبکلیات سیرستی مول
52. ۵۲که این هفت آیه باشد حاوی از قدرقدر را با قضایا ساقه از صدر
53. ۵۳نه صدر او بود نه ساقه پیدانه صدر و ساقه کامل هویدا
54. ۵۴خداوند عوالم را مراتببدل ثبتست چونان خط کاتب
55. ۵۵سرت فی سره من غیر ظرفخلیلی انتها حرفا بحرف
56. ۵۶بجوید گر عجم را و عرب رانخواهد کرد تر زین آب لب را
57. ۵۷کس کش نیست استعداد تکمیلبادراک کمال و وحی تنزیل
58. ۵۸نباشد دل که با حق متصل نیستسر موئی خطا در وحی دل نیست
59. ۵۹دلست آئینه غیب الهیدرو پیداست هر صورت که خواهی
60. ۶۰دلستی سوره سبع المثانیبخوان دل را بهر اسمی که خوانی
61. ۶۱ز دل پرسی مکان را وضع با اینجوابست اینکه لایبقی ز مانین
62. ۶۲وگر از لا مکان بنهی بنا رابگوید نوبت طال بقا را
63. ۶۳دل اندر لا مکان خویش برجاستمکان در خورد جسم بی سر و پاست
64. ۶۴تناهی ثابتستی بهر ابعادکه ابعادست از ترکیب اضداد
65. ۶۵ازین ابعاد و این اضداد دل رستز سر تا پای در تجرید پیوست
66. ۶۶نهایت کرد بعد خود بهانهگرفت از قرب این دریا کرانه
67. ۶۷بود دریای بی پایاب و ساحلدل صاحبقران و جان کامل
68. ۶۸دل صاحبدلست آن سوی تحدیدکه دارد در سویدا سر توحید
69. ۶۹بگردون گر گشاید بار خود دلببندد آفتاب روز محمل
70. ۷۰نباشد اعظمی از عرش داوربجز دل زین عظم الله اکبر
71. ۷۱هزاران بار از عرش علا بیشدل صاحبدلست ایمرد درویش
72. ۷۲بود گر عرش پر تعداد انجمببیدای دل عارف شود گم
73. ۷۳گر افتد عرش بیش از حد انفاسبکنج دل نخواهد کرد احساس
74. ۷۴که باشد دل بوسع الله موصوفباین وسعت نباشد عرش معروف
75. ۷۵دل عارف بود وسعتگه دوستنهایت کی پذیرد منزل اوست