1. ۱چو انصاری ز مژگان گرد ره رفتبباب پیر خرقانی باو گفت
2. ۲ز دریا آمدی از خود جدا شودر آ چون من درین مشکوی و ما شو
3. ۳که عبدالله گوید آرمیدمازین یکحرف بر منزل رسیدم
4. ۴تو گر مجموع عمر خود کنی صرفنخواهی برد پی بر کنه این حرف
5. ۵که این حرف از حروف عالیاتستحروف عالیات اسمای ذاتست
6. ۶چو ما گشتی توانی دید ما راز خود بگذر اگر خواهی خدا را
7. ۷چو بگذشتی ز خود حق ماند و بسکه در این خانه نبود غیر او کس
8. ۸کس این بیکسان مانده از کاربود الطاف آن پاکیزه دادار
9. ۹وجود حق بود موجود مطلقهیولانیست در فعلیت حق
10. ۱۰بود این قریه در بیدای اولینه نامی و نه در نامش هیولی
11. ۱۱ز سر تا پای آن صرف مظالمتمام اهل این قریه ست ظالم
12. ۱۲درین بوم خراب نا منظمچه میمانی برو در شهر اعظم
13. ۱۳سواد اعظمستی ملک درویشکه باشد ملک او از ملک حق بیش
14. ۱۴بود او ملک حق حق ملکت اوستملیک مقتدر مالک بهر دوست
15. ۱۵که بود خویشتن پرداخت چون غیرنماند امتیاز کعبه و دیر
16. ۱۶بود از کعبه و از دیر ظاهرخدا را کعبه و دیر از مظاهر
17. ۱۷بیک قولند در توحید گویااذان مسلم و ناقوس ترسا
18. ۱۸بود یک فعل بعد از طی هستیصیام روز و شام می پرستی
19. ۱۹ولی می خوردن جاهل حرامستکه می ناپخته است و مغز خامست
20. ۲۰نجوشاند دماغ ناتمامانمی ناپخته از مینای خامان
21. ۲۱مبین بر آن شراب پخته دوشکه مغز ما ازو چون خم زند جوش
22. ۲۲که ما در آتش عشق استواریمچو زر ده دهی کامل عیاریم
23. ۲۳چه خواهد کرد این خمخانه وین جامبکام این نهنگ قلزم آشام
24. ۲۴که ما در بحر الا در شنائیمنهنگ کائنات آشام لائیم
25. ۲۵بنفی خویشتن مائیم آیتباثبات تو نفی ما کفایت
26. ۲۶سر سبحانی و سر انالحقتوئی ای ذات بی همتای مطلق