1. ۱اگر ندیدی دریا که جای اندر جوستبمن نگر که دلم جوی آب رحمت اوست
2. ۲کدام جوی دل بینهایتم دریاستکدام دریا دریای بی بدایت دوست
3. ۳کدام دوست همان کز هوای جام فناشحکایت من و هستی حدیث سنگ و سبوست
4. ۴نشسته در پس زانوی انزوا و بسیرسرم ز دست هجوم خیال و بر زانوست
5. ۵بجد و جهد بر عشق دوست دست ندادمکار تخم ضلالت که عشق او خود روست
6. ۶ز غیر دل مطلب آفتاب طلعت یارکه شرق اوست سویدا و غرب او رگ و پوست
7. ۷نشان نداد کس از رهروان وادی فقرکه گم شدند درین کوچه بسکه تو در توست
8. ۸میان دوست که در چشمهاست رسته ندیددو چشم غیر و نبیند چو چشم منبت موست
9. ۹ز کوی یار نبندیم بار کوی دگرکه آبروی حقیقت ز خاک این سر کوست
10. ۱۰مرا بسوزن عیسی و رشته مریمچه حاجتست که بر چاک دل غم تو رفوست
11. ۱۱حرارت سخن عشق سوخت سینه و دلبدست آتش پاینده تر ز سنگ و ز روست
12. ۱۲مرا ببادیه کعبه مجاز مبرکه در حقیقت محرابم آن خم ابروست
13. ۱۳میان آتش و آبم ز دست دیده و دلنه ماهیم نه سمندر مرا چه طبع و چه خوست
14. ۱۴نه شرقیست نه غربی بهیچ سوی متازکه آفتاب سمای صفای ما بی سوست