1. ۱فلک به این همه رنگی که بر هوا بستهبه زیر تیغ تو صیدی است دست و پا بسته
2. ۲در که می زنی و خانهٔ که می پرسیگشوده پای جفا و ره وفا بسته
3. ۳دلم ز روی زمین سرد اگر شود چه عجبکه روزگار خنک آب بر هوا بسته
4. ۴چه نازکی است خدایا که زلف او دارددو جا شکسته و اما هزار جا بسته
5. ۵جبین خواجه ز چین وانمی شود هرگزکه در به روی خود از هیبت گدا بسته
6. ۶هوا نشسته و کشتی شکسته و رفتهقضا ببین که چسان دست ناخدا بسته
7. ۷جهان و کار جهان ریسمان پرگرهی استکه یک گره الم و دیگری دوا بسته
8. ۸ببین ز سینهٔ تنگ و دلم چه می گذردگرفته راه گلو را غم و صدا بسته
9. ۹فریب گوشهٔ محراب را مخور که خداگشاده در ز قفا و به روی ما بسته
10. ۱۰مگر که زنده کند یار از جفا ورنهکمر به قتل ز خودرفتگان چرا بسته
11. ۱۱هر آن غرور که افکنده پیری اش از سرگرفته زاهد و در گوشهٔ ردا بسته
12. ۱۲مرا که دست به نیکی رسد چرا نکنمکه کینه دشمنم از دست نارسا بسته
13. ۱۳چه دلبری است سعیدا که هندوی زلفشدل شکسته به هر حلقهٔ دو تا بسته